Surae

‘teruggegeven aan de natuur.’
De historie van het natuurbad gaat ruim honderd jaar terug. Piet van Beek van de Oosterhoutse heemkundekring De Heerlijkheid weet er alles van. Hij is geboren in Langeweg, maar woont al zó lang in Dorst, dat de geschiedenis voor hem geen geheimen kent. “De Tilburgse steenbakkerij Van den Heuvel begon in 1890 met leemwinning uit een oude rivierbedding,” vertelt hij. “Dat duurde tot 1904 en toen was het op. In 1899 was Staatsbosbeheer opgericht en er werd een concessie gesloten dat er leem kon worden gewonnen in de boswachterij. Een andere steenfabriek, De Vijf Eiken, haalde leem op Seters in de buurt van de Ketenbaan, waar nu de vakantiehuisjes staan die de ‘misser van Brokx’ werden genoemd.” Gerrit Brokx, die van 1966 tot 1970 wethouder was in Oosterhout, vond dat de zomerhuisjes, die vooral werden verhuurd aan Rotterdammers, moesten verdwijnen. Uiteindelijk haalde hij bakzeil en de huisjes staan er nog steeds. Door de afgravingen ontstonden er in het gebied negen met water gevulde kuilen, die in diepte varieerden van vier tot veertien meter. Na samentrekking bleven er uiteindelijk vijf leemputten over, zoals ze in de volksmond werden genoemd.