Piacenza

Piacenza heeft een sterke link met de beroemd heilige Sint-Rochus du ook veel aanbeden werd in België. 

Volgens de overlevering werd Rochus aan het einde van de 13e eeuw geboren in Montpellier, als zoon van rijke burgers. Hij droeg een kruisvormige moedervlek op zijn lichaam, die als een bijzonder teken werd gezien. Toen zijn ouders stierven, gaf hij zijn bezittingen weg en trok hij als pelgrim naar Italië. Daar woedde de pest. Rochus verzorgde zieken die door familie en buren waren gemeden. Hij gaf hun water, troost en verzorging. Volgens de legende genas hij velen door gebed en het kruisteken. Uiteindelijk liep hij zelf de ziekte op. Om niemand te besmetten, trok hij zich terug in een bos bij Piacenza. Daar zou een hond hem elke dag brood hebben gebracht en zijn wond hebben gelikt. Een edelman volgde het dier, vond Rochus en verzorgde hem. Daarom wordt Sint-Rochus vaak afgebeeld als pelgrim, met staf en schelp, een pestbuil op zijn dij en een hond met een broodje aan zijn voeten. Zijn verering begon in Italië en verspreidde zich in de 15e eeuw snel door Europa. Na de Zwarte Dood werd Rochus een belangrijke beschermheilige tegen pest en andere besmettelijke ziekten. Toen cholera en tyfus in de 19e eeuw grote angst zaaiden, riepen mensen opnieuw Sint-Rochus aan: niet als medische remedie, maar als bron van bescherming, troost en hoop.
 

Pascal Brackman