Kruiskoutermolen

De molenaars hadden slechts een beetje heuvel nodig om wind en water te vangen. De Kruiskoutermolen is vernuftig, prachtig en bovenmenselijk tegelijk. Hij stond tot het begin van de jaren 1920 in Nieuwerkerken en is daar op de Ferrariskaart terug te vinden. Boer en wagenmaker Jozef Van der Haegen liet de houten staakmolen, een driezolder met drie koppels maalstenen, naar Mere overkomen. Volgens één bron waren er 44 ritten met de ossenwagen nodig om ieder onderdeel hier te krijgen, volgens een andere bron 22, nog een andere spreekt over 40 ritten. Een ijzerbalk bevat nog de tekst “Doet elck u werck, ick ’t myne.”

Boer Jozef stak de molen op deze plek weer in elkaar. Hij maalde, liep stormschade op, verkommerde, maar werd hersteld en is nu weer maalvaardig. Het doet denken aan de Ise Jingu, de shinto-tempels in Japan, die om de twintig jaar ceremonieel uit elkaar worden gehaald om op dezelfde plek weer opgebouwd te worden. Zo blijft het schrijn altijd nieuw en altijd eeuwenoud. Schrijnwerkerij als meditatie. Dichter bij de Japanse bergen kom je in Vlaanderen niet dan op deze hoek van Schoolstraat en Dieptestraat.

Mediahuis België