Peterskerkhof Salzburg

De Peterskerkhof is naast de begraafplaats van het klooster Nonnberg de oudste christelijke begraafplaats van Salzburg. De begraafplaats is met grote waarschijnlijkheid even oud als het klooster St. Peter zelf, wat betekent dat het teruggaat tot rond het jaar 700. Maar al in de tijd van de volksverhuizing was er een begraafplaats in deze omgeving. Eerst was de begraafplaats alleen bestemd voor de leden van het klooster. Een eerste officiële vermelding is de toekenning van het begrafenisrecht door aartsbisschop Konrad I van Abensberg op 22 maart 1139. De begraafplaats was toen vermoedelijk kleiner dan vandaag of had een andere vorm, aangezien in de ruimte tussen de kruis kapel en de abdijkerk toen het klooster St. Peter stond. De oudste bewaarde grafsteen van deze begraafplaats is die van abt Dietmar. De grafsteen draagt de inscriptie † VI. K. Martii. Obiit. I Dietmar. Abas. S. Pet. Uit het jaar 1300 stamt een grafsteen met het oudste familiewapen en de inscriptie Hie leit her Man Gaerr... .Vele overledenen uit vooraanstaande geslachten van de middeleeuwen zijn hier begraven, zoals Heinrich van Prunning in 1327, Wulfingus in 1343 en Wulfingus Junior van Goldek in 1358, en Ann de Nussdorferin uit het geslacht van de heren van Nussdorf in 1360. Uit latere tijd is het familiegraf van de heren van Keuczl, dat van de heren van Lasser, een Warbar van Keutschach in 1538 en het graf van Werner van Raittenau te Langenstein, de vader van aartsbisschop Wolf Dietrich van Raitenau, opmerkelijk. Een middeleeuwse begraafkelder voor monniken werd in 1865 op de begraafplaats St. Peter ontdekt, maar werd datzelfde jaar weer opgemetseld. Onder abt Petrus werd de begraafplaats omgeven door een begraafmuur. De eerste begraafplaatsregels stammen van abt Beda Seeauer.

Wikipedia