Belfort van Gent

De lakenhalle die tegen het Gentse belfort werd aangebouwd vanaf 1425, mag je gerust het ‘wolhalla’ noemen. Hier werd schapenwol iets subliems: in de lakenhalle werd het befaamde Vlaamse laken, van absolute topkwaliteit, verhandeld. Het belfort zelf was al klaar tegen 1377, maar kreeg nog een houten bekroning met de bekende Gentse draak als windvaan erbovenop. De neogotische torenspits volgde pas in 1851.

De nieuwe lakenhalle met elf traveeën die tegen het belfort aanschurkt, was de vervanger van het oudere exemplaar aan de Hoogpoort. Aanvankelijk kreeg het gebouw simpelweg een houten schot, later een bakstenen muur. Pas in 1903 werd de hal helemaal afgewerkt in de gotische stijl van weleer.

Dat Gentenaars op grote schaal laken produceerden en dat vervolgens hier verhandelden, net tegenover de Sint-Janskerk (later Sint-Baafskathedraal), kan Jan Van Eyck niet zijn ontgaan. Uiteraard stond het Lam Gods (1432) symbool voor de lijdende Christus, maar door het heilige dier op zo’n ingenieuze manier centraal te plaatsen, serveerde Van Eyck tegelijkertijd een allegorie op Vlaanderens commerciële aanbidding van schapenwol, een actueel onderwerp omdat Bourgondiërs en Engelsen juist op dat moment weer een economisch conflict ter zake uitvochten.

Mediahuis België