Huis van Alijn

Het Huis van Alijn was ooit één van de meer oubollige musea van de stad, nu het toonbeeld van vernieuwing en creativiteit. De naam 'huis van Alijn' verwijst naar de ontstaansgeschiedenis van dit pand.

Het begon allemaal met een flinke ruzie tussen twee patriciërsfamilies, de familie Rijm en de familie Alijn. Een zoon van de familie Rijm was verliefd op een heel mooi meisje, maar hoorde dat er een kaper op de kust was, een afstammeling van de familie Alijn. Dus trok hij naar de Sint-Janskerk en doodde zijn rivaal, diens broer en ook de dienaar op laffe wijze. Zoals toen gebruikelijk was, werden de Rijms hiervoor vogelvrij verklaard en hun huizen werden met de grond gelijk gemaakt. Na enkele jaren kregen ze genade van de graaf op voorwaarde dat ze een godshuis stichtten voor achttien oude en behoeftige vrouwen. Zo kwam er het godshuis Alijn, dat gewijd was aan de Heilige Catharina.

In de 16de eeuw was het godshuis al vervallen. Het werd echter heropgebouwd en een kapel in renaissancestijl met gotische vensters werd eraan toegevoegd. Het complex verleende ook onderdak aan arbeidersgezinnen. Uiteindelijk kocht het stadsbestuur het geheel aan en liet het restaureren om dienst te doen als museum voor volkskunde. Men installeerde er een permanente tentoonstelling over het Gentse volksleven van omstreeks 1900 met zijn ambachten en neringen.

Enkele jaren geleden kwam er een nieuw jong team. Het was van oordeel dat er meer te maken was van dit museum. Men ging dus aan het werk: verven, timmeren, de collectie werd op een leukere, meer overzichtelijke manier voorgesteld en men bedacht een nieuwe naam: het Museum van Volkskunde werd Huis van Alijn. Op de koop toe plande men tentoonstellingen die vanwege hun originaliteit heel wat publieke belangstelling genoten. Een paar jaar geleden was er bijvoorbeeld een tentoonstelling rond varkens en in 2001 een project rond tuinkabouters. Om deze laatste tentoonstelling aan te kondigen werden duizenden tuinkabouters verspreid in de stad. De bedoeling was dat de kabouters 'geplukt' konden worden en dan beschilderd naar het museum zouden worden gebracht. Benieuwd wat het volgende project zal zijn!

Dromos