Ramskapelle

De familie Raem (Hendrik Raem), Brugse grootgrondbezitters, stond in de 13e eeuw een stuk grond af om een kapel op te bouwen.Uit deze twee elementen werd de naam Raemscapelle, het latere Ramskapelle gevormd. Het ontstaan als zelfstandige parochie, afgesplitst van de moederparochie Dudzele, dateert van rond 1260. U merkt dat het polderdorpje hoger gelegen is op een woonterp van 125 meter doorsnede. Vroeger was het zelfs verbonden door een schaapswegel met de terp "Coudekercke". Dit dorp telde verschillende steenbakkerijen. De bovenlaag van de kleigrond deed reeds rond de jaren 1300 dienst voor het maken van bakstenen. De grote doorbraak kwam toen de stad Brugge een nieuwe vestingsgordel rond haar territorium wilde aanleggen. Ten dienste van de vele stadspoorten en -bruggen, besloot Brugge zelf stenen te bakken en kocht in 1331 een stuk grond in Ramskapelle, nl. een leengoed, afhankelijk van de heerlijkheid Aaishove te Kruishouten!. In de periode van 1331 tot 1415 werden ovens gebouwd, miljoenen karelen (= vierkante stenen) gebakken en per schip naar Brugge overgebracht. De laatste steenbakkerij te Ramskapelle verdween pas in 1963. Meteen verdween ook een stukje ambachtsgeschiedenis en de typische bakstenen, "moefen" genaamd, uit de streek. De vele kleiputten in Ramskapelle blijven dan als een natuurlijke compensatie achter.

Ontdek de Zwinregio