St-Bavo

De eerste akte ivm Sint Bavo kerk van Boechoutdie die teruggevonden is, komt uit 974, waarin Keizer Otto II (Duitsland) de St Bavo kerk van Boechout terugschenkt aan de St Baafsabdij van Gent, nadat de monikken deze hadden verloren door hun vlucht voor de Noormannen, rond het midden van de 9e eeuw. In de 16e eeuw werd de kerk driemaal zwaar geteisterd. In 1897 wordt de kerk afgebroken, met behoud van enkele delen, en vergroot terug opgebouwd naar plannen van Eugeen Gife, provinciaal architect te Antwerpen. Het hoogkoor in witte steen zou van 1502 dateren; De kruisbeuk, in baksteen met speklagen in witte steen, dateert uit 1639. Van het oude meubilair blijven enkel de preekstoel met smeedijzeren trapleuning, de vier bichtstoelen, het doopvont en het kleine St.Bavobeeld op de middenpijler van de grote poort over. Inbegrepen het kruis is de toren 50,5 meter hoog. Langs de zuidzijde staat sinds 1985 een nieuw gedenkmonument van de hand van Vic Gentils, ter blijvende herinnering aan een groot Boechoutenaar, Jan Frans Willems. Het koor van de kerk, met het grafmonument "van Colen" werd reeds in 1936 geclasseerd. De dwarsbeuk en kerkhof werden beschermd in 1976. Het volledig gebouw werd beschermd als monument, om zijn historische waarde in 1996. Schip en toren heropgebouwd in 1897-98. - Provinciaal architect: Lodewijk gife.
In de loop der eeuwen is de kerk tot driemaal toe afgebrand en meermaals geplunderd, afgebroken, heropgebouwd, vernieuwd, vergroot. Enkel het hoogkoor, in witte steen, is een overblijfsel van de oude kerk (begin 16e eeuw). Beschermd in 1936- De kruisbeuk, in baksteen met speklagen in witte steen, dateert uit 1639. Dwarsbeuk en kerkhof beschermd in 1976- Volledig gebouw beschermd als monument, om zijn historische waarde in 1996.

Leo.Benneke