Onze-Lieve-Vrouwekathedraal

De vijf torens van de kathedraal van Doornik verlenen het gebouw zijn buitengewone karakter waardoor de kathedraal uniek is in Europa. 

Dit opvallende ensemble bestaat uit vier hoekige torens die rondom een centrale vijfde toren zijn geplaatst, in een geometrisch patroon vergelijkbaar met de vijf op een dobbelsteen, ook wel een quincunx genoemd. Alle vijf torens zijn ongeveer even hoog, circa 83m, wat elders nooit harmonieus is geëvenaard.

De structuur symboliseert meer dan enkel bouwkunst:

• Architecturaal was het een innovatieve, romaanse voorloper, later zelfs een inspiratiebron voor andere kerken, waaronder de Dom van Utrecht.

• Het patroon van de vijf torens verwijst naar kosmische én christelijke symboliek: het verenigt het Andreaskruis (X-vorm met de vier hoektorens en de centrale toren), het Griekse kruis (+-vorm), en het idee van het Hemelse Jeruzalem, zoals beschreven in de Openbaring van Johannes – een hemelse stad, neergedaald te midden van het aardse rijk.

• De torens zelf hebben namen en elk een eigen functie en geschiedenis:

  • De middelste heet de Lantaarntoren.

  • Rondom staan de Treilletoren, Pontoisetoren (met de zware klok Marie-Pontoise), Johannestoren (vernoemd naar het Sint-Jansaltaar), en Brunintoren (ooit een gevangenis). Elke toren heeft markante kenmerken, zoals vergulde sirenes en banieren met het stadswapen.

• De kathedraal als geheel staat sinds 2000 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO en vormt samen met het belfort een onmiskenbare landmark van Doornik.

Pascal Brackman