Belfort van Aalst

Het belfort van Aalst is een gebouw uit de 15de eeuw. Het gebouw bestaat uit 3 delen: het schepenhuis, het belfort en het gebiedshuisje. Het belfort is geclassificeerd als UNESCO-werelderfgoed. Het schepenhuis werd in 1225 gebouwd in Leedse zandsteen in de vroeggotische stijl. Het oudste deel van de achtergevel is zelfs nog een stukje romaans. Het Aalsterse schepenhuis is vermoedelijk het oudste bewaarde schepenhuis in de Nederlanden, ondanks de verschillende verwoestingen en verbouwingen. In 1380 werd bijvoorbeeld het gebouw platgebrand tijdens de Gentse opstand. Het gebiedshuisje is het laatgotische uitsteeksel aan de voorkant. Het werd in 1474 gebouwd om een half jaar later weer afgebroken en opnieuw heropgebouwd te worden. Vanuit dit gebouw werden door de stadhouder de wetten afgekondigd. Het belfort is het meest opvallende deel van het gebouw en werd gebouwd in 1460. Op de voorgevel staan 2 beelden die de graven van Vlaanderen en Aalst voorstellen met daartussen een zonnewijzer. Op 7 juli 1879 brandde een gedeelte van het gebouw af door vuurwerk. Hierbij moesten de voorgevel, het fronton, het torentje en het belfort hersteld worden. De beiaard werd toen uitgebreid van 38 klokken naar 52. Die beiaard laat ieder kwartier van zich horen. In 1960 werd de neogotische wijzerplaat vervangen door een wijzerplaat met halve bollen. Sinds dan kreeg het belfort van de Aalstenaren de bijnaam ‘tettentoeren’. Dit komt vanwege de gelijkenis tussen de halve bollen en borsten. Voor het belfort staat het standbeeld van Dirk Martens. Hij was een Vlaamse drukker en uitgever uit de middeleeuwen. Louis Paul Boon schreef hierover: ‘De man die men alleen kent als de Zwarte Man die met zijn rug naar het belfort staat en met zijn gezicht naar de cafés’.

SandeRides