Middeleeuwse omwalling

Je ziet het misschien niet meteen, maar in de dertiende eeuw was dit een logische plek voor de stadsomwalling. Hij liep langs de kloof die was uitgegraven door de Rollebeek en die al een prima natuurlijke verdediging vormde. Het stuk wal dat je hier ziet, is zowat 120 meter lang. Een van de torens van de omwalling bleef goed bewaard: in de Villersstraat zie je hem intra muros, in de Sint-Jorissite in de Cellebroersstraat 16 extra muros. De toren werd ontdekt in 1893 tijdens een bezoek aan een cabaret. Hij was verbouwd tot danszaal en omsloten door de huizen in de Villerstraat. In 1958 leek hij tot afbraak gedoemd door de uitbreidingswerkzaamheden aan de Sint-Jorisschool in de Cellebroersstraat, maar de stadsarchitect Rombaux ontfermde zich over de restauratie. Sinds 30 maart 1962 zijn toren en muur beschermd. Rombaux ging zo te werk dat je de oorspronkelijke en gerestaureerde delen bijna niet kunt onderscheiden. Het bovenste deel van de
toren, vanaf de basis van de schietgaten op de eerste verdieping, is een moderne constructie. Op de speelplaats van Sint-Joris zie je een stuk achterkant van de muur. Het is in totaal 26 meter lang, maar slechts gedeeltelijk zichtbaar in de gang die naar de klaslokalen op de eerste verdieping loopt.
Deze kant werd tijdens afbraakwerkzaamheden in 1884 blootgelegd en in de periode 1986-1988 vrijgemaakt en gerestaureerd.

Ramm