Fleriskot

Deze boerderij draagt de naam Fleriskot. Het is waarschijnlijk het oudste centrum van de Tempeliers in deze regio. Verschillende legendes verwijzen ook naar een boerenjongen, Flerus, die terreur zaaide op het bedrijf.
Vanaf de 12e eeuw bezaten de Tempeliers veel boerderijen die hen dienden om de tienden op te slaan die ze in de regio verzamelden. Maar deze boerderij was hun eerste echte commanderie, waar ze hun eigen gewassen teelden en hun religie beoefenden. Het is zeer waarschijnlijk dat ze in het bezit van deze boerderij zijn gekomen via de oude graaf van Vlaanderen, Thierry van Vlaanderen, die een aanhanger van de kruistochten was.
Archieven uit de 14e eeuw verwijzen naar de boerderij onder de naam Diclants Chapelle en spreken ook over een oratorium, wat de naam is gegeven aan een commanderie kapel.
Het is zeer waarschijnlijk dat de Diclants Chapelle voorafging aan de grote Commanderie van Slijpe. De boerderij droeg daarna de naam "Ten Diken". Deze twee namen verwijzen naar de dijk waarop de boerderij is gebouwd: de Hoge Dijkweg.
Om aan hoogte te winnen, is de boerderij op een zandheuvel opgericht. Men kan het vandaag de dag nog zien. Er doen nog verhalen de ronde over de ondergrondse gangen die de Tempeliers tot Slijpe en Nieuwpoort zouden hebben gegraven. Ze zouden ze 's nachts met enorme snelheid hebben doorkruist op vuurgeesten...
Vanaf de 16e eeuw veranderde de boerderij van naam en heeft deze tot vandaag behouden. Verschillende legendes verwijzen nog steeds naar een boerenjongen, Flerus, die terreur zou hebben gezaaid op de boerderij. Was het omdat zijn liefde voor de boerin niet wederzijds was of omdat hij een boodschapper van de duivel was?
Wanneer het erop aankwam naar de kermis te gaan, deed Flerus zijn uiterste best, maar als het erom ging naar de kerk te gaan, saboteerde hij alles. Flerus bond de koeien aan het plafond met hun staart, zette de boerenkar op het dak van de schuur, plaagde de dienstmeisjes en de huishulpen…
Op een dag hadden de boer en de boerin genoeg van Flerus' streken en lieten de dominee komen. Hij adviseerde hen om Flerus een pap met knoflook te laten eten. Zodra Flerus het proefde, riep hij: "Pap met knoflook! Flerus gaat weg en ook al het geluk!" Deze betovering heeft Flerus tot de Rode Zee verbannen, maar elk jaar komt hij beetje bij beetje dichterbij de boerderij. Sindsdien is Fleriskot betoverd…
Geen enkele boer is daar langer dan 9 jaar gebleven, de schuur is talloze keren door vlammen verwoest, en het land blijft jaar na jaar droog… Het is geen toeval dat deze legende uit de 16e
eeuw komt, een tijd van religieuze spanningen en de vervolging van ketters. En als Flerus gewoon protestant was?
Flerus, een beroemdheid in de regio, heeft zijn eigen standbeeld gekregen. Deze bevindt zich in de kerk van Wilskerke.
De gebouwen die tegenwoordig blijven bestaan, dateren voornamelijk uit de 18e eeuw. Ze hebben op wonderbaarlijke wijze de Eerste Wereldoorlog overleefd, terwijl de oude opslagschuur volledig werd vernietigd.
De huidige schuur werd pas gebouwd na de Tweede Wereldoorlog.

Itinéraires cyclistes BMW