Het gat van de Nutons

*Een genereuze Nuton bood een arme, wanhopige weduwe zijn hulp aan... Gul besloten hij om het met de buurman te delen...*
----------
De Nutons, kleine ijverige wezens, zijn altijd bereid om te helpen, zolang ze niet worden misbruikt. Hier is een legende die dat zal bewijzen.
Op een dag kwam er een weduwe in het dorp Volaiville en vond de Nutons voor het gat dat als ingang naar hun grot diende. Ze barstte in tranen uit omdat haar land sinds de dood van haar man verlaten was. Zij en haar kinderen voelden al de eerste honger. Een van hen werd geraakt door de arme vrouw en bood haar hulp aan. Het zou voldoende zijn om de voor het werk benodigde gereedschappen op het veld te deponeren.
De volgende dag zag ze met blijdschap dat het eerste van haar velden omgeploegd en gezaaid was. In de dagen daarna werden ook de andere velden bewerkt.
Jarenlang zorgden de Nutons voor de verzorging van de velden van de weduwe en beschermden ze haar tegen tegenspoed. Onder de handen van de kleine wezens waren de velden mooier en welvarender dan ooit tevoren. Maar op een dag stelde ze voor aan haar buurvrouw om haar in ruil voor contant geld te laten profiteren van het werk van haar weldoeners. Dus gebruikte ze haar gereedschap, omdat ze dacht dat de Nutons de misleiding niet zouden zien.
Dit was een grote fout, want niet alleen werd het veld niet meer omgeploegd, maar sindsdien kwamen de Nutons de inwoners van Volaiville ook niet meer te hulp.

Wizpr.guide