Bos van La Houssière

De zanden en grinden waarop het Bos van La Houssière ligt, zijn gevormd door afzettingen van oude rivieren en zeearm/geul-systemen. Die zanden behoren tot het Brusseliaan, oftewel de Formatie van Brussel — een geologische eenheid uit het Midden-Eoceen (ca. 48 tot 41 miljoen jaar geleden). 

Het plateau waarop het Bos van La Houssière ligt, is een schoolvoorbeeld van reliëfsinversie. Reliëfsinversie betekent dat een geologisch oud laagtegebied (zoals een rivierdal of getijdengeul), door vullling met resistente zanden of sedimenten, vandaag als een hoogte in het landschap voorkomt. De Brusseliaan-zanden zijn oorspronkelijk als mariene (zeearm-, getijden-) afzettingen in depressies en geulvormen afgezet. Omdat deze zanden vaak beter bestand zijn tegen erosie dan het omliggende materiaal, blijven ze over als plateau terwijl het omringende landschap verder uitgesleten wordt. De Brusseliaan-zandgeul, vandaag plateau, ligt doorgaans op zo’n 120 tot 150 meter hoogte. De vroegere heuveltoppen kunnen tientallen meters daarboven uitstaken — schattingen variëren van ongeveer 30 tot 60 meter hoger dan het huidige plateau.

Die geul stroomde door naar het noorden en de Brusseliaanafzettingen (Formatie van Brussel) lopen door tot in Brussel, waar ze ook daar een belangrijke geologische en morfologische rol spelen. In Brussel zijn deze afzettingen duidelijk zichtbaar door de steile hellingen van het centrum (bijvoorbeeld rond het Koningsplein, Warandepark en het Paleis) en het hoger gelegen Plateau van Brussel. Daar zijn de Brusseliaanzanden lokaal tot wel 40 meter dik, en vormden ze een robuuste ondergrond voor prominente gebouwen zoals het Koninklijk Paleis.

Pascal Brackman