Wildakker

Het gaat slecht met de akkervogels in Vlaanderen. Van heel wat typische akkervogels als patrijs, veldleeuwerik, grauwe gors en geelgors zijn de populaties de voorbije 30 jaar gekelderd. In het Heuvelland is dat niet anders. Toch biedt deze regio kansen om deze trend om te buigen. Daarom is hier een wildakker aangelegd. Enerzijds zorgt het verdwijnen van kleine landschapselementen voor het verdwijnen van dekking, voedsel en broedgelegenheid. Anderzijds zijn er tijdens hongerwinters te weinig ruige akkerranden, gemorst graan en niet beheerde verloren hoekjes te vinden. Het wegvallen van de levensnoodzakelijke winterrantsoenen zorgde voor de achteruitgang van de akkervogels.

De West-Vlaamse ambassadeur van de akkervogels is de geelgors. Hij heeft een voorkeur voor het kleinschalige mozaïeklandschap, met een afwisseling van graanakkertjes, bloemrijke graslanden, hagen, braakland en brede bermen. De geelgors is een mooie vogel met een opvallende zang zoals de aanvang van de vijfde symfonie van Beethoven. Wat goed is voor de geelgors, is ook goed voor andere akkervogels en dieren zoals vlinders, sprinkhanen, .... Akkeronkruiden varen wel bij dit beheer. Denken we maar aan klaproos, korenbloem en verschillende kamillesoorten.

Agentschap voor Natuur en Bos