Geelgors

Het mannetje van de Geelgors kan je herkennen aan zijn felgele kop met donkere strepen. Het vrouwtje is minder fel geel gekleurd op haar kop en lichaam en heeft meer bruine strepen. Beide geslachten hebben een typische kastanjebruine stuit en witte buitenste staartpennen. Hun rug is overwegend bruin, gestreept met zwart. De Geelgors is 16 cm lang, iets groter dan een mus. Zijn vleugelspanwijdte bedraagt 23 tot 29 cm.

Hoe klinkt een Geelgors? Hij maakt een geluid dat lijkt op ’tsik’ en ’twitik’. Zijn zang klinkt eerder als: ’titititi tèèèh’.

Geelgorsen bouwen hun nest op de grond, vaak tussen hoge kruiden en struikgewas, waar ze tussen april en juli 2 tot 3 legsels groot kunnen brengen van 3 tot 5 witte tot paarsachtige eieren met bruinrode vlekken. In de broedtijd eten ze zaden en kleine insecten. Buiten de broedtijd schakelen ze over naar zaden, granen en (on)kruiden. 

De Geelgors komt voor in halfopen landschap zoals heide, bosranden en landbouwgebied (velden) waar genoeg heggen en grazige bermen zijn om in te broeden. Zingen doet hij het liefst in bomen en struiken.

BibBeersel