Sint-Salvatorkerk

Deze classicistische kerk (1769-1775, architect Dewez) met drie beuken, een kruisbeuk, zijkoren en een halfrond hoofdkoor is in de tijd de vierde kerk van Harelbeke.
Van de 12de eeuwse kerk bleef de vieringtoren over. De kerk werd zwaar beschadigd in 1940. Sedertdien is de toren bekroond met een barokke spits. Sedert 1960 uitgerust met een beiaard met vijftig klokken. De meer dan dertig meter hoge voorgevel stelt de bijbel in zijn geheel voor, bovenaan beginnend met Mozes en Johannes.
Het interieur is in 2009 volledig gerestaureerd. In het koor: marmeren hoofdaltaar met brons versierd. Op de altaartombe een bas-reliëf in wit marmer, nl. Maria en Johannes bewenen de dode Jezus. Verder lambrisering, koorgestoelte, smeedijzeren koorhek (1776), lezenaar in koper, biechtstoelen in rococostijl. Zie ook de doopkapel met doopvont in marmer en koperen deksel. In de Doornkapel de relikwie van de Heilige Doorn.
De kansel is het pronkstuk van de kerk: een preekstoel met onzichtbare trap (1779) met symbolen van de Evangelisten. Verder onder andere beelden die verwijzen naar graaf Boudewijn V en zijn vrouw. Verschillende schilderijen, beeldhouwwerken, zilverwerk en kerkgewaden. Het orgelfront (1654) met houten Sint-Salvatorbeeld komt uit de oude kerk.

Wizpr.guide