Hannecartbos

Het Hannecartbos werd in de jaren twintig van vorige eeuw aangelegd op een gebied van graslanden en duinakkertjes. De toenmalige eigenaar, de familie Hannecart, wilde er een jachtdomein creëren. Het beoogde doel was niet in de eerste plaats om de biodiversiteit te bevorderen, daarom werd gekozen voor snelgroeiende boomsoorten.
Niet de volle 48 hectaren van het gebied werden bebost. Aan de noordoostelijke rand bevindt zich grasland, evenals aan de zuidrand, waar bovendien nog een kleine zone vroegmiddeleeuwse kopjesduinen voorkomt. Hier en daar vertoont het bos nog parkachtige trekjes, zoals een verwilderde dreef met de bomen netjes in het gelid.
Na aankoop door de overheid en bescherming als natuurreservaat werd voor het bos een drastisch herstelprogramma opgesteld. Zo worden op een oppervlakte van zes hectaren afstervende bomen gekapt om de oorspronkelijke graslanden te herstellen. Het afgrazen gebeurt met de Shetlandpony's in afgebakende gebieden. De beek wordt gesaneerd, de loop ervan door stuwen gereguleerd. Gerichte aanplantingen van inlandse boomsoorten moeten er op termijn voor zorgen dat het bos een grotere variëteit vertoont met een verhoogde natuurwaarde als gevolg.

Vl. Toeristisch bezienswaardigheden