Grasbos (Poggio) - Molenstede

Grasbos (Poggio) in Molenstede

Hoogte: 110 m
Hoogteverschil: 44 m
Lengte: 500 m
Max. %: 15 %
Gem. %: 9 %
Wegdek: Asfalt

(interview met Sergei Ivanov over een wedstrijd op Grasbos, de Poggio)

Wie zondag bij de eliterenners zonder contract en de beloften de titel pakt, zal die niet gestolen hebben. De omloop is immers niet van de poes, met als uitschieter de 'Poggio', ook gekend als Grasbos, die vijftien keer moeten worden overwinnen.

Tot eind 2012 telde de kleine gemeente Molenstede niet minder dan drie volwaardige profrenners: Sergei Ivanov, Geert Verheyen en Mario Aerts. Grasbos was zowat hun speeltje, de plaats waar zij zich op training nog eens extra pijn konden doen.

Maar hoe komt het dat die bult zijn bijnaam ontleent aan de Poggio, die legendarische bochel die vrijwel elk jaar scherprechter is in Milaan-Sanremo?

Sergei Ivanov, inmiddels eigenaar van een bloeiende fietsenzaak in Scherpenheuvel, weet het. 'Vroeger passeerden wegens het slechte wegdek amper toeristen over die berg. Daar is verandering in gekomen door toedoen van mijn mentor Billy Reynders en reclame op tv. De Poggio di Molenstede was geboren. Reynders, toen nog schepen in Diest, liet het wegdek asfalteren en van toen af passeren er bij goed weer duizenden wielertoeristen over de Poggio.'

Ivanov woont op zestig meter van het parcours. Vanuit zijn woning zal hij de renners twee keer per ronde kunnen zien passeren. Hij kent de knobbel als zijn broekzak.

'Vier- à vijfhonderd meter lang, met een maximaal stijgingspercentage van twintig procent. Telkens ik thuis kwam van de training stoomde ik als toetje nog eens tegen die helling op. Bij andere gelegenheden vloog ik er tien keer na mekaar tegenaan. Vanaf de brug gemeten bedroeg mijn snelste tijd 1 minuut 8 seconden; waarvoor ik een 53x17-versnelling nodig had, in wattage uitgedrukt zo'n 875.'

'Ik kan je verzekeren dat de berg bij de vijftiende beklimming venijnig in de kuiten zal buiten. Maar volgens mij zal de beslissing niet op maar na de Poggio vallen, waar het ook allerminst vlak is. Het is een beklimming in twee stukken, met een strook vals plat als de echte killer. Alleen de sterksten zullen overleven.'

VCD