Kapel van de Chêneau

Hier zijn we op het hoogste punt van het Waals-Brabant (ongeveer 140 m). De kapel komt zeer duidelijk voor op de Villaret-kaart van 1745 (zie bijgevoegde foto). Er zijn verschillende legendes aan verbonden. Dit zegt een specialist erover (verwijzingen naar de blog hieronder): «Het lijkt zeer oud, wat het ook is, hoewel niemand weet wanneer de eerste kapel op deze plek dateert. Volgens sommigen was er al een heiligdom in de tijd van de Romeinen. Volgens andere legendes zouden Keltische druïden hun vieringen op deze plek hebben georganiseerd en offers aan de dondergod Thor hebben gebracht om zijn genade te verkrijgen tijdens onweders (bliksem) en in de hoop heilzame regen te zien komen. Dit is niet onwaarschijnlijk gezien de droogte en de openheid van dit plateau. Een echte kapel zou op bevel en ter ere van gravin Alpaïde zijn gebouwd, moeder van Karel Martel en minnares van Pepijn van Herstal. Zij trok rond het jaar 700 terug in het klooster van Orp-le-Grand om daar te sterven in een sfeer van heiligheid. Haar resten werden vervolgens in de kapel begraven. Anderen beweren dat het de gravin Alpaïde is die de laatste soeverein van het graafschap Brunerode was en dat zij dit graafschap van haar Pepijn ontving om zich te beschermen tegen de wraak van haar wettige echtgenoot. Hoegaarden was destijds de hoofdstad van dit graafschap en Chaumont-Gistoux maakte er deel van uit. Deze visie is problematisch, tenzij er naar twee dames wordt verwezen, een oude en een jonge, die beiden de naam Alpaïde droegen, want Brunerode viel pas rond het jaar 1000 in handen van het prinsdom Luik. De resten van de zoon die Alpaïde met Pepijn had, zouden nog steeds in de kapel begraven zijn. Deze legende wordt uiteraard (populair) geassocieerd met een enorme schat die daar verstopt zou zijn. In 1977, ter gelegenheid van de restauratie van de kapel die in een staat van verval was geraakt, werd er een opgraving uitgevoerd om eventueel deze schat of andere dingen te vinden, maar tevergeefs. Aangezien de vloer van de kapel op het moment van de opgraving al in stukken was, kan het natuurlijk zijn dat eerdere schatzoekers geprobeerd hebben hun slag te slaan. Einde van de legendes.

Val et Oli