Roche Mouselle

Zowel een toevluchtsoord als een plek van devotie, deze plek in Petit-Fays is een natuurlijke schuilplaats onder de rots. Het ligt verloren midden in het bos van de Naamse Ardennen, waar degenen die weigerden dienst te nemen onder het Eerste Napoleontische Keizerrijk zich schuilhielden. Maar waar komt devotie eigenlijk vandaan? Luister, op 23 augustus 1914, aan het begin van de Eerste Wereldoorlog, spanden de inwoners van Monceau en Petit-Fays, uit angst voor de Duitse ulanen, een wagen in met twee stoere Ardense paarden, beladen met kinderen, zieken en ouderen, en zochten hun toevlucht bij Roche Mouselle. Ze voelden zich daar veilig terwijl de gevechten in Petit-Fays woedden. Terwijl de Duitsers het dorp bestormden, braken de paarden van twee angstige Franse officieren hun touwen en vluchtten ze over het platteland. Terwijl de ouders in Roche Mouselle bezig waren met het organiseren van de gebeurtenissen, speelden er buiten veertig kinderen, maar de granaten ontploften steeds dichterbij... Meneer Maldague, die de groep dorpelingen leidde, beval de kinderen om in de spleet te gaan bidden. Op dat moment botsten de twee doodsbange Franse paarden tegen de koets. Alle vluchtelingen waren veilig. In hun vreugde riepen ze om een wonder en beloofden er een Mariagrot te bouwen. Toen de vrede terugkeerde, was hun belofte vergeten! In 1940 vonden de inwoners een manier om hun voornemen uit 1914 te vervullen. Zo werd Roche Mouselle in 1942 omgebouwd tot een Mariagrot. De schuilplaats werd een plaats van devotie en sindsdien wordt er op de laatste zondag van september een mis gevierd.

René le Belge