De Blauwe Toren

Nr. 102. Hoeve, z.g. "de Blauwe Toren", genoemd naar het leien dak van het huis en de toren. Oorspronkelijk omwalde hoeve gelegen aan de Kromme Beek. Oudste vermelding van 1546 in de wezenboeken. Aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778) en op de Vander Maelenkaart (ca. 1850) met gr.m. dezelfde opstelling. Wederopbouw n.o.v. E. Apers en H. Buytaert van 1921, in 1925 bouw van een cichoreiast; in 1933 bouw van een schuur n.o.v. aannemer C. Vermandere. Teruggaand op regionale hoevebouw cf.: opstelling: lage bestanddelen in U-vorm rondom begrint en begraasd erf; ten N. toegankelijk via begrinte erfoprit met smeedijzeren toegangspoort tussen bakstenen pijlers -de W.-pijler voorzien van nis bekroond met kruis-; geplaveide stoep; woonhuis, ten O. stal; ten W., schuur met ast (Fig. VI). aanplanting: moestuin ten N.O. materialen: donkerrode baksteen, woonhuis witgekalkt boven een gepikte plint, pannen bedaking, o.m. zadeldak en lessenaarsdaken van zwarte mechanische pannen bij boerenhuis; uitkragende zadeldaken van mechanische pannen bij stal en ast; pannen bij schuur. streekeigen bouwelementen: dakvenster met laaddeur bij woonhuis en stal; dakruiter met klokje op woonhuis. indeling: boerenhuis (erfgevel) van zes + een opkamertrav. l. met r. aanleunend nutsgebouwtje; stalvleugel; dwarsschuur met stal- en wagenhuisgedeelte (463, 464 ). SAR 129/1925, 314/1933.

Onroerend Erfgoed Vlaanderen