Hoeve Hof ten Leemputte

Legeweg nr. 12/ Kwetshagestraat. Hoeve zgn. "Hof ten Leemputte", teruggaand tot een middeleeuwse heerlijkheid. Historiek. Eerste vermelding als "ten leempitte" in een Cartularium van de Sint-Andriesabdij van 1295. Op de kaart van Pieter Pourbus (1561-1571) weergegeven als een monumentaal volume op een vierkant omwald erf. Een landboek van 1674 omschrijft het goed als volgt: "dhofstede ghenaempt ten Leempitte mette mote, cynghelen ende walgrachten rondsomme en de dreve voor de poorte". De dreef richtte zich daarbij naar het zuiden, om uit te komen op de Oudenburgweg, die historisch gezien de belangrijkste weg door Varsenare was. Er is tevens een verbindingsdreef met de oostelijk gelegen 15de-eeuwse heerlijkheid "Nieuwenhove" (cf. nr. 14). Op de kaart van Ferraris (1771-1778) aangeduid als "Limput", bestaande uit een rond omwald opperhof met één volume, waarrond een gr.m. rechthoekig omwald neerhof met ten zuiden een los volume. Zowel op de Atlas der Buurtwegen (1844) als op het Primitief kadasterplan (1834) is omwalling van opper- en neerhof verdwenen en wordt er een derde, oostelijk volume geregistreerd. Het noordelijke, op het vroegere opperhof gesitueerde volume is het boerenhuis, met ten noordoosten daarvan een perceel tuin. Ten zuiden een stal (nok haaks op huis). Huis en stal zijn in kern minimaal 18de-eeuws. Ten oosten van deze volumes een eind-18de- of begin-19de-eeuwse schuur (nok haaks op huis). In 1872 meldt het kadaster een volledige heropbouw van het huis, waarin wellicht oudere delen werden verwerkt. In 1949 wordt een bijgebouw opgetrokken ten oosten van het huis. In 1989 wordt de woning uitgebreid en gerenoveerd; ook de stal en de schuur worden grondig aangepakt, de schuur is verdwenen. Beschrijving. Monumentaal boerenhuis ten noorden van het erf, in kern minimaal 18de-eeuws, maar in de 19de en 20ste eeuw grondig verbouwd. Gele, witgekalkte baksteenbouw van twee opkamertraveeën + vier traveeën van twee bouwlagen onder pannen zadeldak (nok // Legeweg, Vlaamse pannen), witgekalkt op gepekte plint. De naar het zuiden gerichte erfgevel is als voorgevel uitgewerkt, cf. de oorspronkelijke zuidelijke toegangsdreef van het leengoed. Rechthoekige muuropeningen met vernieuwd schrijnwerk. Stal ten zuiden van het boerenhuis, bruine baksteenbouw onder pannen zadeldak (nok haaks op huis, mechanische pannen). Deels vervallen. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Varsenare, 1872/1, 1949/3, 1989/12. Ongepubliceerde historische informatie, Marcel Desmedt. ANTHONE P. e.a., Hoeven in woord en beeld, in Jabbeke extra info, juni 2003, p. 20. DE FLOU K., Woordenboek der toponymie van westelijk Vlaanderen, Vlaamsch Artesië, het land van den Hoek, de graafschappen Guines en Boulogne, en een gedeelte van het graafschap Ponthieu, deel VIII, Brugge, 1928, kl. 1119-1120; deel IX, Brugge, 1929, kl. 1414. FRANCHOO A., Varsenare en zijn rijk verleden, Deel II, Brugge, 1972, p. 26-28. VERVENNE A., Oude hoeven en hun bewoners. Varsenare, s.d., s.l., p. 27-60.

Onroerend Erfgoed Vlaanderen