Historische hoeve De Draaiboom

Nieuwe Steenweg nr. 128/ Draaiboomstraat. Hoeve "De Draaiboom", vroeger "Ten Grooten Boomgaard". Historische hoeve op de hoek van de Nieuwe Steenweg en de Draaiboomstraat, l.g. straat is genoemd naar de hoeve. Eerste vermelding in 1437 als omwalde hoeve "ten groten boghaerde", eigendom van de Kartuizers. Aangeduid op de kaart van P. Pourbus van 1561-1571 als een grote, omwalde hoeve. In 1690 nog steeds onder dezelfde naam "An d'hofstede daer Joos Nieuwmunster op woont mette walgracht rontsomme"; een kaart van dezelfde datum toont ons één volume onder zadeldak, te identificeren als de kern van het huidige boerenhuis. Vanaf eind 18de eeuw onder huidige naam bekend: "de huele liggende in de Zielestraete tegen den voet van de hofstede genaemt den Draeyboom bewoont door Emanuwel Meermeuys" (1788). Op kaart van Ferraris (1770-1778) aangeduid als drie losse volumes, waarvan twee haaks tegenover elkaar. Op Atlas der Buurtwegen (ca. 1845) is deze opstelling te herkennen, zij het met grotere volumes en ten oosten daarvan een kleiner gebouw: op deze kaart aangeduid met de naam "Ferme Draeiboom". De drie gebouwen zijn te identificeren als boerenhuis (west, nok loodrecht op straat) met aan beide zijden geïncorporeerde stallen en stal/schuurvolume haaks daarop; achterliggend waarschijnlijk een bakhuis annex zomerkeuken. In 1871 wordt aan de beide haakse volumes verbouwd, waarbij de schuur wordt vervangen, net als de stalgedeeltes aan beide zijden van het boerenhuis. In 1874 wordt het achterliggende langwerpige volume afgebroken en vervangen door een uitbreiding aan het boerenhuis. In 1937 wordt de schuur uitgebreid naar het oosten en worden de volumes tot een L-vorm aaneengebouwd. In 1953 bouw van kleinere losse stallen achter het huis. In 1991 wordt een betonnen loods bijgebouwd aan de oostkant van het erf. Hoeve met losstaande bestanddelen van verankerde baksteen onder pannen zadeldaken, waarvan enkel het boerenhuis met twee opkamertraveeën onder verhoogde nok is witgekalkt. Hoeve is via een lange erfoprit te bereiken, de gebouwen zijn aan drie zijden van een begraasd erf opgesteld; waarbij de oudere gebouwen een L vormen. Het boerenhuis is het enige volume dat bij de 19de-eeuwse verbouwingen is behouden. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, Mutatieschetsen Zuienkerke, 1871/6, 1874/8, 1937/13, 1953/21, 1991/16. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Watering van Blankenberge, nr. 406. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Ommelopers Peper, nr. 491. BOTERBERGHE R., Zuienkerke. Geschiedenis van een polderdorp, Zuienkerke, 1992, p. 265, 284, 389. DE FLOU K., Woordenboek der toponymie, Gent, 1924, vierde deel, kolom 1095.

Onroerend Erfgoed Vlaanderen