Sint-Martinuskerk van Meyerode, van twijfelachtige waarde?

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de gemeente Amel behorende plaats Meyerode.

In muurankers zien we het jaartal 1568, maar waarschijnlijk is de kerk ouder. Afgaande op een oude klokkeninscriptie was zeker in 1401 al sprake van een kerkgebouw in Meyerode. Mogelijk is de toren van de huidige kerk afkomstig van deze oude kerk. De toren is gebouwd in gepleisterde breuksteen.

Het schip was oorspronkelijk gotisch, en de vensters, in rode zandsteen, zouden stammen van de 15de of 16de eeuw, al wordt beweerd dat ze in 1884 werden vernieuwd. Ook zijn er huismerken in het gebouw te vinden. In 1928-1929 zou de kerk, naar ontwerp van Henri Cunibert, voor een deel gewijzigd zijn in neogotische trant. Dit gold vooral de zijbeuken en het koor.

Het schip, bijvoorbeeld, had tot de Tweede Wereldoorlog één middenbeuk. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de kerk ernstig beschadigd: het schip werd als het ware volledig verwoest, terwijl het koor en de toren grotendeels intact bleven. In 1953 werd het oude schip volledig afgebroken, terwijl het koor behouden zou blijven. Het koor stortte echter in tijdens de bouwwerkzaamheden en werd daarom ook herbouwd en zelfs uitgebreid, hoewel sommige architecturale elementen werden hergebruikt.

Op dat moment werden de fundamenten van een eerdere kerk van kleinere afmetingen gevonden in de fundamenten. Tijdens de werkzaamheden werd een stenen plaat met kruis gevonden. Die werd in de kerkhofmuur gemetseld.

Alleen het gewelf, twee sluitstenen in het koor en de zandstenen deuromlijsting tussen het koor en de sacristie werden bewaard van het voormalige gotische gebouw. Zelfs de raamtracering is blijkbaar niet meer origineel gotisch, want Reiners meldt dat deze in 1884 werd vernieuwd. Dit roept de vraag op naar de werkelijke monumentale waarde van het huidige gebouw.

In de kerkhofmuur zijn enkele leistenen grafkruisen gemetseld. Daarnaast is er in de kerk een middeleeuwse grafzerk.

De Sint-Maartenskerk staat sinds 1960 op de monumentenlijst.

Jan Rymenams