Mard

Het station van Virton – Saint-Mard, gelegen op de as Athus-Meuse (lijn 165), omvat, naast het actieve gedeelte, verschillende verwaarloosde gebieden waarvan het grootste, naar het oosten, bijna 2 ha groot is. De vegetatie van deze braakliggende grond is gevarieerd; het omvat onder andere bedreigde soorten in Wallonië, zoals de oevercorrigiola (Corrigiola litoralis), de wollen distel (Cirsium eriophorum) en de holostoe in umbelliform (Holosteum umbellatum). Deze spoorweglocatie heeft ook een herpetologisch belang, met de aanwezigheid van zes reptielsoorten: de ringslang (Natrix natrix), de gladde coronella (Coronella austriaca), de kouwe (Anguis fragilis), de muurhagedis (Podarcis muralis), de stookhagedis (Lacerta agilis) en de levendbarende hagedis (Zootoca vivipara). De zeer bloeiende en plantenrijke braakliggende gebieden herbergen verschillende dagvlinders, waaronder twee prioritair soorten en wilde bijen zoals de helixbijen. De meer of minder kale gebieden trekken xero-thermofiele orthopteren aan, zoals de blauwe vleugelgrasmug (Oedipoda caerulescens) en de geschubde decticelle (Platycleis albopunctata). De werkzaamheden uitgevoerd in de winter van 2009-2010 hebben echter een aanzienlijke oppervlakte van de braakliggende gebieden aangetast en de populaties van verschillende plant- en insectensoorten verminderd.

Toegankelijkheid voor het publiek: - Onvoldoende onderhoud van de randen van de sporen.
Type: Site van Groot Biologisch Belang (SGIB)

La biodiversité en Wallonie