Dijle

De Dijle

De zuidkant van het grondgebied van Keerbergen wordt voor een ruim deel gevormd door de Dijlevallei. De Beneden-Dijle “begint” in Werchter, bij de samenvloeiing van Demer en Dijle. Vooral de Demer, die vroeger belangrijker was dan de Dijle, heeft de huidige vallei gevormd. De Dijle ontspringt op het Brabants leemplateau. In Werchter ontmoet de Dijle de Demer, zodat haar watermassa meer dan verdubbelt. De rivier stroomt hier door vlak terrein waardoor ze zich gedraagt als een typische laaglandrivier en sterk meanderend door het landschap kronkelt. Stroomafwaarts Mechelen vloeit de Dijle samen met de Zenne.

De Dijle is een typische regenrivier. Dit betekent dat ze een sterk schommelend debiet heeft. Bovendien is de invloed van eb en vloed zichtbaar tot in Werchter. Typisch voor de Dijle is dat ze bij zware regenval beladen kan zijn met leempartikels die afspoelen van de akkers op het Brabants leemplateau. In zulke perioden kleurt de leem de rivier bruingeel.

Langs de Dijle is het heerlijk fietsen en wandelen. Dat is niet zo verwonderlijk want de rivier vormt een verbindingslint doorheen een open vallei met prachtige vergezichten. Het geheel vormt als het ware een “ecologisch netwerk”. Voor het behoud van de rijke fauna en flora langs de rivier en in de aanpalende natuurgebieden in de vallei vervult de Dijle een corridorfunctie. Planten en dieren kunnen zich langsheen de rivier nog vrij van het ene gebied naar het andere verplaatsen. De Dijledijken op zich zijn zeer bloemrijk en herbergen op de naar het zuiden gerichte taluds kenmerkende, warmteminnende dijkvegetaties. Hierdoor vormen ze ware botanische linten doorheen de vallei en zijn het pareltjes voor plantenliefhebbers die er o.m. fluitenkruid, koekoeksbloemen en grasklokjes bemerken. Ook huisjesslakken vinden er een geschikte biotoop.

De biologische rijkdom van de dijken contrasteert scherp met de aanpalende, zware en vruchtbare, alluviale kleigronden die in hoofdzaak ten behoeve van de landbouw worden uitgebaat. De monocultuur van maïs en de schaalvergroting van landbouwpercelen zetten druk op het natuurlandschap van de Dijlevallei. Kleine landschapselementen, bomenrijen en heggen als leefgebied voor fauna en flora worden steeds schaarser.

Tot na de Tweede Wereldoorlog werd door de buurtbewoners aan de Hansbrug gevist met bootje, netten en fuiken. In de tweede helft van vorige eeuw leek de Dijle op een open riool en van enig waterleven was geen sprake meer. Vandaag laten de saneringsinspanningen opnieuw leven toe. Het visleven in de Dijle bestaat uit paling, witvissen (voorn, brasem), karper en baars.

Bart Denayer