Kapucijnenklooster

Het kapucijnenklooster van Tervuren bestond van 1626 tot 1796 in het Zoniënwoud. De gebouwen zijn afgebroken en de ondergrondse resten overgroeid.

De voornaamste architect van het klooster was Anton van Arenberg, die in 1616 was ingetreden bij de kapucijnen onder de kloosternaam Carolus . De kapucijnen hadden de nieuwe vestiging eerst in Bosvoorde gepland, maar op vraag van landvoogdes Isabella, die hen dicht bij haar jachtkasteel wilde, kozen ze uiteindelijk voor Tervuren. Isabella schonk hen twee bunders grond in Essendelle. Pater Carolus liet er vanaf 25 juni 1626 de kloostergebouwen optrekken. Ten zuidwesten liet hij een tuin aanleggen, waarvan de dreven een achtsprong vormden. Dit patroon is nog herkenbaar als het vierkant omschreven door de Putdreef, de Noorddreef en de Hospitaaldreef. Ook kwamen er grote vijvers. Nog voor de winter waren de kerk en het convent onder dak, en exact een jaar na de aanvang van de werken werd de kerk ingewijd in aanwezigheid van vele hoogwaardigheidsbekleders. Paquot noemde het resultaat een mooi kluizenaarsoord. Broeder Karel werd er de eerste gardiaan.

Wikipedia