Site van Zevenborren

Aangekomen op de site van Zevenborren hebben we meteen uitzicht op de grote Molenvijver. Deze wordt gevoed door bronnen en beekjes die uitmonden vanuit twee kleine valleitjes links en rechts van de grote vijver. 

Zevenborren is een cultuurhistorisch landschap met grote hoogteverschillen, rijk aan bronnen en vijvers te midden van een bosrijke omgeving. De naam Zevenborren verwijst naar de talrijke bronnen die hier ontspringen, al is die “zeven” geen verwijzing naar het exact aantal bronnen. Dit is veeleer een middeleeuwse uitdrukking om een groot aantal uit te drukken.   

Actueel tellen we op de site zo’n 14-tal vijvers van alle formaten, maar dit aantal was veranderlijk in de loop van de geschiedenis. Deze vijvers zijn veelal ontstaan door afdamming waarbij men vijvers kon vullen en laten leeglopen naar behoefte. Een goed voorbeeld van afdamming vinden we hier aan de Molenvijver: de straat vormt een dam zodat het grondniveau langs de kant van de gebouwen ettelijke meters dieper ligt dan het niveau van de vijver.   

Tot het einde van de 18de eeuw deel maakte Zevenborren nog deel uit van het Zoniënwoud. Omstreeks 1380 werd al melding gemaakt van een kluis in Zevenborren, die uiteindelijk uitgroeide tot een augustijnenpriorij. Deze kon hier gedijen gedurende zo’n 400 jaar, tot zij in 1784 werd opgeheven door keizer Jozef II om kort nadien grotendeels gesloopt te worden.    

Actueel zijn nog nauwelijks sporen terug te vinden van dit glorierijk verleden. Wat ons rest van de priorij is het kasteel, de oude abdijhoeve en de hier nabij zijnde watermolen. Rondom dit landschap ziet men hier en daar dure villa’s doorheen de bomen priemen. Zij bevinden zich overwegend op het grondgebied van Braine-l'Alleud, dat zich helemaal kronkelt rondom de vijvers die dan weer tot het Vlaams Gewest behoren (Sint-Genesius-Rode en in mindere mate Dworp) 

B&B Plattestien