Heiligdom van Sint Mutien Marie

Het heiligdom van Saint-Mutien-Marie herbergt het graf van een bescheiden broeder van de Christelijke Scholen, Louis-Joseph Wiaux. Geboren op 20 maart 1841 in Mellet (ten noorden van Charleroi) in een diepgelovige familie, werkte hij aanvankelijk als leerling in de werkplaats van zijn vader, een smid. Op 15-jarige leeftijd trad hij toe tot het noviciaat van de Broeders van de Christelijke Scholen in Namen en kreeg de naam Broeder Mutien-Marie. Vanaf 1859 werd hij toegewezen aan het instituut Saint-Berthuin in Malonne, waar hij de rest van zijn leven doorbracht. Niet echt geschikt voor het onderwijs werd Broeder Mutien-Marie belast met bescheiden taken die hij met vreugde en nederigheid aanvaardde: catechese, teken- en muzieklessen. Hij leerde meer of minder goed het harmonium, de piano, de fluit, de bariton, de contrabas en begon met tekenen. Zijn leerlingen noemden hem De broeder die altijd bidt. Altijd beschikbaar en met toewijding zijn taken verrichtend, was Mutien-Marie een diep goed mens. Zijn glimlach verlichtte zijn gezicht en straalde een ware gelukzaligheid uit. Zijn gehoorzaamheid kende geen grenzen. Hij was dus te allen tijde beschikbaar voor werkzaamheden en al het toezicht was voor hem. Hij stierf op 30 januari 1917, tijdens een strenge winter en terwijl het instituut gedeeltelijk door de Duitsers was bezet. Op de dag van zijn dood werden er gunsten gemeld, toegeschreven aan zijn voorspraak. En al snel volgde er een stoet pelgrims die kwamen bidden bij zijn graf, op de begraafplaats van Malonne. Om deze toestroom het hoofd te bieden, werd zijn lichaam vanaf 1926 aan de voet van de kerk overgebracht. Men komt van overal om hem te smeken, wat de gewoonte voortzette die er tijdens zijn leven was om hem te vragen voor de mensen te bidden. Talrijke getuigenissen stroomden binnen, die onder andere genezingen bevestigden. Het moderne heiligdom, dat zijn graf herbergt, werd in 1980 gebouwd. Bij deze gelegenheid was broeder Madire uitgenodigd, een van de laatste broeders die broeder Mutien had gekend, om de resten te erkennen. Madire leed aan een onbehandelbare en uiterst pijnlijke progressieve artrose. Om dichter bij de kist te komen die net was geopend, vergat broeder Madire zijn krukken. Vanaf dat moment hoefde hij niet meer te lijden aan zijn artrose en gebruikte hij zijn krukken niet meer tot het einde van zijn dagen, hoewel de artsen zeiden dat de artrose niet verdwenen was. Dit feit, dat als mirakelachtig werd beschouwd, leidde tot de kanonisatie. Broeder Mutien werd in 1977 zalig verklaard door paus Paulus VI en in 1989 heilig verklaard door Johannes Paulus II. In 1994 had Johannes Paulus II gepland om te komen bidden bij zijn graf, maar het bezoek werd geannuleerd vanwege een val.

Val et Oli