Foodbar Perron74

Een smakelijke stop tijdens je fietstocht: Foodbar Perron 74 langs Frontzate
Dit is een tijdelijk initiatief (2021) van freelancekok Paul-Willem Verstraete (33) in Pervijze. “De tuin van de ouderlijke hoeve is geschikt om te genieten van een hapje en drankje”, vindt hij. 
Paul-Willem Verstraete genoot als kok ook een bakkersopleiding. Die talenten toont hij de hele zomer in Foodbar Perron 74. Die pop-up vind je op een zucht van het fietspad Frontzate dat Diksmuide met Nieuwpoort verbindt. In de Blauwhuisweg meer bepaald. “De ouderlijke hoeve staat al langer leeg en die geef ik nu een tijdelijke bestemming. In de tuin heb ik met gerecycleerd materiaal een leuke plek gecreëerd waar je vanonder een zeil kan genieten van een streekbiertje, tapas en desserts. Kunstenaar Patrick Steen uit Keiem stelt er zijn werk tentoon en te koop. Ook hij is verzot op het hergebruik van materiaal dus onze visies stroken.” 

In de Foodbar is plaats voor 140 personen. Wil je zeker zijn van een plaatsje, reserveer dan. Uiteraard mag je ook gewoon op goed geluk passeren. De zaak is enkel op donderdag gesloten. Tot en met eind september kan je er terecht.

Reserveren kan via de Facebookpagina ‘Foodbar Perron 74’ of bel naar 0473/76.69.70.

Het fietspad “De Frontzate” ligt op de voormalige spoorwegbedding van lijn 74, aangelegd in 1868. Deze spoorlijn verbond Diksmuide met Nieuwpoort en speelde een strategische rol tijdens WO I.Het traject is 14 km lang.

Niet voor niets heet dit fietspad de ‘Frontzate’. De verhoogde spoorwegberm diende bij de Slag om de IJzer in 1914 immers als buffer, toen de hele poldervlakte tussen de IJzer en de spoorweg onder water werd gezet. Het Belgisch leger hield stand achter deze spoorwegberm.

De spoorlijn speelde een strategische rol als Belgische verdedigingslinie tegen het Duitse leger. Door de onderwaterzetting van de IJzervlakte met de spoorwegdijk als waterkering in 1914, kon de opmars van de Duitsers gestopt worden. Het gebied tussen de IJzer en de spoorwegbedding werd herschapen in een zompig gebied, met een aantal daarboven uitstekende eilandjes, die door de Belgen en de Duitsers ingericht werden als voorposten in het niemandsland.

Achter en in de spoorwegberm werd de Belgische eerste linie aangelegd. Onder meer door de nabijheid van de steenbakkerij van Wulpen (Koksijde) konden de schuilplaatsen in baksteen opgetrokken worden. De schuilplaatsen werden beschermd met zandzakjes. Afhankelijk van de toestand van de grond konden de loopgraven ondergronds of half bovengronds aangelegd worden. Vanaf de spoorwegbedding liepen houten loopbruggen (passerelles) naar de voorposten in het onderwater gezette gebied.

Aan weerszijden van de spoorwegbedding zijn talrijke bakstenen en betonnen constructies van de Eerste Wereldoorlog bewaard. Vooral aan de westzijde op regelmatige afstand (restanten van) vrij gelijkaardige meestal rechthoekige geel- of roodbakstenen constructies. De meeste daken zijn verdwenen en de muren zijn vaak gedeeltelijk afgebroken. Deze constructies fungeerden als schuilplaatsen voor de manschappen die hier de wacht hielden. Twee vierkante bakstenen constructies fungeerden waarschijnlijk als schietpostje. Het gebouwtje met ovens en schoorstenen was een militaire keuken.

De minder talrijke betonnen constructies in diverse vormen - ook met beschadigingen - situeren zich aan beide zijden van de spoorwegbedding. De betonnen Rode Kruispost is herkenbaar door een medaillon.

Tevens sporen van minimaal twee constructies uit de Tweede Wereldoorlog, met name twee zogenaamde Tobrukstellingen in Ramskapelle en Nieuwpoort. Een aantal andere betonnen constructies (waaronder enkele geschutsstellingen) dateren mogelijk ook uit de Tweede Wereldoorlog.

Willem Vandenameele