Spokende molens

Meerhout kent een rijk molenerfgoed. Drie historische molens voeden zich al eeuwen met wind en water. Volgens de overlevering schonk Robrecht, graaf van Haspengouw in 741 het landgoed Mareholt met een watermolen aan de abdij van Sint-Truiden. Deze molen stond verder stroomopwaarts.

In 1324 verscheen op deze plek een nieuwe watermolen. De huidige gebouwen dateren van 1678.

De molen kende een veelzijdig leven. Hij maalde graan, perste olie, waste kleding, sleep diamanten, maakte elektriciteit en laafde de dorstigen. Nu ontvangt hij bezoekers als centrum voor natuurpark Grote Netewoud.

Vlak na de Eerste Wereldoorlog deed hij dienst als elektriciteitscentrale. De toenmalige molenaar knipperde een paar keer de elektriciteit aan en uit als waarschuwing aan de omwonenden dat hij de molen ging sluiten. Het leverde hem de bijnaam Peer Plimp op.

Rond molens hingen vaak spookverhalen. Deze molen ontsnapte eraan, maar in de parochie Zittaart klaagde de eigenaar van een achtkantige koffiepotmolen over een hels kabaal in zijn schuur. Volgens de bewoners was het een spook dat hem kwam pesten omdat hij zijn zakken graan veel te scherp woog. Het spook kwam zo aan de naam ‘Scherp Gemeten’. De plaatselijke wandelvereniging houdt deze legende levend met een jaarlijkse wandeltocht.

Willytou(r)