Uitzichtpunt Le Griolou

Een minder bekende bezienswaardigheid van Laforêt is de schuifsteen, de Griôlou.

Vele toeristen zijn er al zonder het te weten aan voorbij gelopen tijdens een wandeling over de rotsachtige bergkam die het dorp Laforêt in het oosten begrenst en scheidt van de Semois. In het hart van deze rotsrichel (Les Rochettes) staat deze imposante steen.

Jean-Pierre Lambot, inwoner van het dorp en honorair algemeen commissaris voor toerisme, kent de Griôlou goed: "Het is een rotsachtige bergkam, zo'n veertien meter lang en ongeveer vier meter hoog. Op het noorden lijkt het alsof het bijna verticaal oprijst, terwijl de tegenoverliggende zijde steil afloopt. Omdat deze kant glad is, glijdt hij bovendien gemakkelijk naar beneden.

De dorpsoudsten herinneren het zich. Vroeger genoten kinderen en jongeren van het plezier van het glijden. Er werd gezegd dat ze "griôlaient". Natuurlijk, in het plaatselijke dialect, heet glijden "glissi". Het werkwoord "grioler", dat "glijden" betekent, komt voor in het woordenboek van de Oost-Sedanese dialecten, die vaak zeer dicht bij de in Laforêt gebruikte woordenschat staan. Griôlou is dus de steen waar men grioleert, d.w.z. waar men plezier beleeft aan het glijden.

Andere verhalen vermelden dat in de tijd van Sainte-Agathe, beschermheilige van Laforêt, jong en oud zich rond de Griôlou verzamelden om te dansen. Het was altijd de dinsdag van de kermis, tussen de jeugdmis en het avondeten. De mensen bleven daar meestal tot 1 uur 's middags. Zelfs de oude mannen van het dorp gingen erheen om op klompen te dansen.

Een steen van vruchtbaarheid

Griôlou is niet alleen een plaats van vermaak, het is ook een vruchtbaarheidsrots, een categorie waarin we nog steeds de stenen terugvinden die bekend staan als "érussantes", "écriantes" of "écorchantes". Het gebruik van vruchtbaarheidsstenen is een bekend en vaak bestudeerd gebruik. Deze stenen kunnen zowel natuurlijke rotsen of stenen zijn, als door de mens gemaakte megalieten.

Het gebruik van vruchtbaarheidsstenen is bedoeld om jonge vrouwen gerust te stellen over hun vermogen om kinderen te baren. Een rotsblok dat uit de grond oprijst heeft altijd de aandacht getrokken. In Gallië gaat de cultus van de stenen terug tot de prehistorie. De Kerk beschouwde het offeren aan stenen als een ernstige zonde. Het gebruik van vruchtbaarheidsstenen kan op twee manieren geschieden: ofwel door wrijven of wrijving, ofwel door glijden.

Legendarisch gesteente of gesteente van folkloristisch belang

Griôlou is strikt genomen geen legendarische rots, die verbonden is met een wonderbaarlijk verhaal. We hebben hier niet te maken met een tafel van feeën of een hol van nutons. Het is een rots van folkloristisch belang waaraan een volkstraditie is verbonden: jonge meisjes kwamen er glijden in de hoop een echtgenoot te vinden en veel kinderen te kunnen baren.

Willem Vandenameele