De Mottebrug, veel lawaai en weinig effect

Je merkt amper dat hier een brug over de Motte ligt. Nochtans werd dit smalle riviertje van strategisch belang geacht wanneer in mei 1940 de Duitse troepen ons land binnenvallen en vanuit Diest naar Aarschot trekken. De Belgische genie blies de brug op, maar de springlading was berekend alsof het een oversteek over de Mississippi betrof. De hele omgeving lag in puin. De schade was enorm. Het Duitse leger stapte er elders netjes omheen.

Dat dit kleine riviertje boosaardig uit zijn oevers kon treden, heeft het Hageland geweten bij de overstromingen in 1998. 13 september 1998 was een uitzonderlijk natte dag. Al ’s nachts viel het water met bakken uit de hemel. En er leek maar geen einde aan te komen. Het water in de rivieren steeg en bleef stijgen. Maar het was te laat om iets te doen. Tenzij zandzakjes aanvoeren om te redden wat er te redden viel. In Rillaar viel er 126 mm op een etmaal. De schade was enorm zo bleek pas toen het water begon weg te trekken. Een fout in het concept van de afwatering en een totaal gebrek aan onderhoud, bleek uit het onderzoek nadien. Het slib werd onvoldoende geruimd en de waterlopen waren slecht onderhouden. Aquafin werd als verantwoordelijke aangeduid. Al dient gezegd dat de natuur eigenlijk de grote schuldige was. De hoeveelheid regen die die dag viel komt maar eens in de 200 jaar voor.

Zoals op de herdenkingsplaat aan de brug vermeld staat, was er gelukkig het Belgische leger om de inwoners bij te staan.

Jan Rymenams