Rustbank Bos ter Rijst

Met zijn talrijke bronnen en zijn blauwpaars tapijt van wilde hyacint in het voorjaar is het Bos Ter Rijst een niet te missen parel in een minder bekende uithoek van de Vlaamse Ardennen. 

Bos Ter Rijst ligt langgerekt op de steile oostflank langs de bovenloop van de Molenbeek. Talrijke bronnen in het bos voeden de Molenbeek. In dit koele en zuurstofrijke bronwater vindt de vuursalamander met zijn zwart-gele jasje een geschikte plek om zijn larven af te zetten.

Tot in de 18de eeuw werd dit bos als ‘hak- en middelhout’ beheerd. Om de vijf à tien jaar werden jonge bomen en struiken tot aan de grond afgezet (hakhout). Uit de overblijvende stronk schoten loten of scheuten uit. Die mochten uitgroeien tot de volgende kapbeurt. Landbouwers gebruikten het geoogste hout om er werktuigen of weidepalen van te maken. In de winter gaf dit hout in huis een gezellige warmte.

In de bosjes met hakhout in Bos Ter Rijst bleven her en der ‘overstaanders’ staan (middelhout). Deze vrijstaande bomen leverden op kaprijpe leeftijd kwalitatief hoogstaand hout voor de bouw en de meubelindustrie op.

Willem Vandenameele