Godshuizen de Pelikaan - Brugge

De stichter van het godshuis De Pelikaan, Frans Van Beversluys (†Brugge, 9 juni 1717) was een zoon van notaris Pieter van Beversluys. Hij was getrouwd met Maria-Magdalena van Westvelt. Het echtpaar woonde in het door hen in 1691 gebouwde vroegbarok 'stadspaleis' genaamd 'De gouden Pelikaan' in de Predikherenstraat (nummer 25).

Ze ontpopten zich, als rijk maar kinderloos echtpaar, als aanzienlijke weldoeners, in de eerste plaats van de Onze-Lieve-Vrouwekerk en van de armendis van deze kerk. De tuin van de Gouden Pelikaan strekte zich uit tot aan de Groenerei, nadat het echtpaar in 1707 het huis 'Het Seelken' had aangekocht. Daar besliste het om er het jaar daarop een godshuis te vestigen, bestemd voor zeven arme Brugse weduwen ouder dan vijftig jaar. De Pelikaan bestond uit twee delen: een huis met drie bouwlagen, het voormalige 'Seelken' en een nieuwgebouwd eenlaagshuis. Naast de voor bewoning ingerichte vertrekken, was er ook een kapel. De stichters, die hun architecturale smaak hadden aangetoond bij de bouw van de 'Gouden Pelikaan', vergenoegden zich ook hier niet met simpele huisjes in de trant van de meeste godshuizen, maar zorgden voor iets met stijl en allure.

Het geïncorporeerde 'Seelken' (uit 1634) was in gotische stijl, de nieuwbouw was barok en werd versierd met een grote gevelsteen, waarop een pelikaan werd afgebeeld die zijn jongen voedt. In 1767 werd een deel van de tuin die bij het godshuis hoorde, verkocht aan de eigenaar van de 'Gouden Pelikaan', Frans Cortals. Hij verbond er zich toe een afscheidingsmuur te bouwen. Daarnaast moest hij ook elk jaar op de Onnozele Kinderdag aan de bewoonsters een schotel rijstpap en een wit brood aanbieden.

Willem Vandenameele