Tolhuis Brugge

De wijk ontwikkelde zich in de jaren 1200 volop als handelscentrum rond de haven in wording.

De schepen kwamen Brugge binnen via de Langerei en de Spiegelrei. Voor handelaars was dit de plek bij uitstek om woningen met ruime opslagplaatsen op te trekken. Vermoedelijk in het begin van de veertiende eeuw vond het kantoor van de Grote Tol er onderdak. Het tolhuis was de plaats waar een invoerbelasting of Grote Tol werd geïnd op de producten die via interregionale en internationale handel in Brugge arriveerden. De Kleine Tol sloeg op de plaatselijke handel en werd aan de stadspoorten geheven. Het bedrag voor de Grote Tol werd bepaald door het gewicht van de ingevoerde producten. Dat betekende dat bij een tolhuis ook steeds een 'weeghuis' hoorde. In de middeleeuwen werd tol geheven aan de Sint-Jansbrug, nu het Jan van Eyckplein.

Met dat geld herbouwde Pieter van Luxemburg, ridder van het Gulden Vlies, in 1477 het Tolhuis. Het laatgotische voorportaal draagt dan ook zijn gepolychromeerde wapenschild. Links bemerk je het natuurstenen geveltje van het ambachtshuis van de Rijkepijnders of scheepslossers. Vier portaalbeeldjes illustreren de ambacht. Het Tolhuis bestaat uit verschillende panden: het hoekhuis "Het Heilig Graf", het Pijndershuisje, het eigenlijke Tolhuis en het huis "Het Wezelkin".

inds 2017 wordt het pand beheerd door de Provinciale Ontwikkelingsmaatschappij West-Vlaanderen (POM) en Ondernemercentra West-Vlaanderen en biedt het onderdak aan het Ondernemerscentrum Brugge, met werkplekken voor startende ondernemers en professionele vergaderzalen. Op de gelijkvloerse verdieping kan men nog steeds terecht bij het Provinciaal Informatiecentrum en Infopunt Europa.

Willem Vandenameele