Monument des vendéens - Doornik

Dit monument herdenkt de herinnering aan de Vendée-soldaten die op 24 augustus 1914 sneuvelden om Doornik te verdedigen tegen de Duitse aanvallers.

Op 4 augustus 1914, toen Duitsland de Belgische grens overstak nadat het zijn ultimatum had geweigerd, werd de oorlog verklaard. De Duitsers toonden geen genade en rukten snel op.

Uit een trein in Noord-Frankrijk komen twee bataljons van het 83ste en 84ste regiment, bestaande uit soldaten die ouder waren dan die van de actieve infanterie naar Doornik om de bliksemsnelle Duitse opmars tegen te gaan. De Fransen waren alleen bewapend met Lebel geweren en hadden geen artillerie of machinegeweren, in tegenstelling tot de vijand. Een ongelijke en genadeloze strijd om de controle over Doornik werd op 24 augustus vanaf zonsopgang uitgevochten langs de Chaussée de Renaix en op de Pont Morelle. De Duitsers aarzelden niet om burgers als schild te gebruiken.

Het beeld bovenop de heuvel op een vierkante sokkel is een "reus" gemaakt door Egide Rombaux (1865-1942). De beeldhouwer koos het symbool van de reus als verwijzing naar de bijnaam "Reuzen van de Vendée" die Napoléon Bonaparte aan de Vendéens gaf als eerbetoon voor hun moed tijdens hun opstand tegen de Conventie.

Oorspronkelijk hield de drieënhalve meter hoge "Reus" met zijn atletische lichaam de fakkel van de Beschaving aan het uiteinde van zijn rechterarm, terwijl de balken van de Wet zich aan zijn voeten opstelden. In mei 1940 werden de fakkel en het rechterbeen eraf geblazen door een granaat, vandaar de inscriptie "Verminkt in mei 1940" op de sokkel. De neus van de reus is veranderd door het verstrijken van de tijd en door vervuiling. De fakkel van de Eeuwige vlam, omringd door de wapenschilden van Fontenay, Les Sables d'Olonne en La Roche-sur-Yon (de drie steden waar de soldaten vandaan kwamen) maakt het geheel compleet.

Willem Vandenameele