Panorama kasteel van Walzin

Het neogotische kasteel staat op een steile rots boven de rechteroever van de rivier de Lesse. Het mooiste uitzicht heb je vanaf het weiland tegenover het Kasteel. 

Dit architectonische ensemble, gebouwd tussen de 15e en 20e eeuw, is vele malen verwoest, veranderd en aangevuld. De uniformiteit van de materialen en de overwegend neotraditionele openingen geven het vandaag de dag een homogeen uiterlijk.

Het staat vlak bij de ruïnes van Cavrenne op de naburige rots "al Penne", die mogelijk dateren uit de 13e eeuw (eerste vermelding in 1235). 

De laatste keer dat het kasteel verbouwd werd is in 1930. Toen liet baron Frédéric Brugmann de Walzin het kasteel opnieuw verbouwen. Hij koos voor de in de regio veel voorkomende Maaslandse stijl, waardoor het kasteel zijn huidige, gekende, uiterlijk kreeg.

De tuinen van het kasteel zijn ontworpen door architect Louis Julien Breydel, die ook de botanische tuin te Brussel op zijn naam heeft staan. Het kasteel is gelegen in een bosrijke omgeving, het Bois de Chaleux. Dit is niet voor bezichtiging toegankelijk, de tuinen echter wel, eventueel met rondleiding.

Het kasteel heeft de bijnaam 'het Belgische Neuschwanstein'. Het werd gebruikt als bewakings- en verdedigingspost voor de stad Dinant. Het bood onder meer onderdak aan Heer Guillaume De La Marck, bijgenaamd het “Zwijn van de Ardennen”, verwijzend naar de talrijke bloedbaden die hij in het hele land aanrichtte.

Vanwege zijn grootsheid en geschiedenis heeft het kasteel vele kunstenaars geïnspireerd: dit is het geval van de Belgische ontwerper Remacle Leloup, de Franse schilder en beeldhouwer Gustave Courbet en de romanschrijver Victor Hugo. 

Willem Vandenameele