Lierneux, de kerk van Sint Andreas

De Sint-Andreaskerk (Frans: l'église Saint-André) is een kerkgebouw in Lierneux in de Belgische provincie Luik.

In 670 stond hier al een kapel. De Romaanse kerk, geklasseerd in 1943, werd tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoest. Het is een romaans gebouw bestaande uit een vierkante voorstaande westtoren met een ui als bekroning, een schip met vijf traveeën en een koor met twee traveeën en ronde sluiting. Rond de centrale spits bevinden zich vier kleine flankerende uivormige torentjes. Het gebouw heeft rondboogvensters.

Als gevolg van de tand des tijds en de Slag van de Ardennen in de winter 1944-45 werd de oude kerk, die terugging tot 692, vernield. In het begin van de jaren zestig werd een nieuwe kerk gebouwd in neoromaanse stijl.

Binnen kijkt het ronde koor uit op een rechthoekig schip. Het oorspronkelijke doopvont (16e eeuw) en de schrijnen van Saint André (17e eeuw) en Saint Symètre (13e eeuw) zijn gelukkig bewaard gebleven. Dat laatste is een mooi voorbeeld van edelsmeedwerk in de Rijnlandse romaanse stijl. Sint Symètre is een weinig bekende heilige (mogelijk een Romeinse martelaar), maar in Lierneux noemen ze hem alleszins een 'grote' heilige (gezien de uitspraak 'si maitre' van zijn naam, in het Frans).

Bekijk ook de twee mooie grafstenen met wapenschilden in de kapel achteraan.

Sint Symeter schrijn

De kerk van Lierneux is officiëel toegewijd aan Sint Andries, maar ondergeschikt ook aan Sint Symeter. Deze weinig gekende heilige is een christelijke martelaar uit het midden van de 2e eeuw, oorsponkelijk begraven te Rome. Het zilveren schrijn uit het midden van de 13e eeuw draagt de kenmerken van de Maaslandse kunst. Het is geen meesterwerk, maar dit reliekschrijn is een zeldzame getuige van de invloed van de goudsmeden uit het Maasland op de volkskunst in die tijd.

Sint Andries schrijn

Aan de andere kant van het altaar staat het schrijn van de heilige Andries, apostel, broer van de heilige Petrus, gekruisigd aan een X-vormig kruis. Dit zilveren schrijn is drie eeuwen jonger dan dat van Sint Symeter. Specialisten ontwaren erin de invloed van de Duitse stijl.

16e-eeuwse doopvont

Het doopvont, dat dateert uit de 16e eeuw, herinnert ons eraan dat de kerk in de Middeleeuwen werd gebouwd. Het is gemaakt van gesneden blauwe steen. We kunnen de beeltenis van de vier rivieren van het Paradijs herkennen, evenals verschillende gezichten in laag reliëf, van een zeer naïeve stijl.

'De Verrijzenis van Jezus' door André Simar

In de doopkapel, waarvan de oude kuip uit de 16e eeuw dagtekent bevindt zich een werk van de schilder André Simar, met de titel 'De Verrijzenis van Jezus'. De kunstenaar, van jongsaf aan gefascineerd door kleur, maakte een atypisch en overweldigend werk, dat uitbarst van leven en energie. Zijn gefragmenteerde stijl is geïnspireerd door stripverhalen, maar bemerk ook, het glas in lood en collage.

Begrafenisplaten in de kapel

In de kapel zijn twee kwaliteitsvolle begrafenisplaten zichtbaar. Zij behoren tot twee priesters, pater François Gerkinet (overleden in 1758) en zijn opvolger in de kerk van Lierneux, de eerwaarde P.-F. Dupont (overleden in 1780). Ze worden gesneden uit leisteenblokken, die in de regio gebruikelijk zijn.

Grafstenen uit het oude kerkhof

Buiten de kerk, opmerkelijk vanwege de bolvormige klokkentoren, is er ook een verzameling van gebeeldhouwde stenen kruizen (vooral in Ottré-steen, zo glad om aan te raken, typisch voor de regio). De opvallende motieven zijn kenmerkend voor de late 18e en 19e eeuw: schedel en botten, zespuntige ster, kandelaars, gestileerde bloemen,...

Jan Rymenams