Sint-Trudokerk en kerkhofsite

De barokke torenspits van de Sint-Trudokerk vormt een herkenbare gezichtseinder voor Kattengemeente Meerhout. Deze kerk bevat met een onderbouw uit circa 1100 de oudste stenen overblijfselen van Meerhout. De huidige vorm met uitgebreid schip dateert van 1776. Het gebouw viel twee keer ten prooi aan vlammen. Een eerste keer tijdens de grote dorpsbrand van 1679 en een tweede keer toen terugtrekkende Belgische soldaten in mei 1940 alle hoge uitkijkpunten wilden uitschakelen. Duitsland betaalde de heropbouw. Progressief beeldhouwer Camille Colruyt (1908-1973) ontwierp in de jaren zestig van vorige eeuw een opmerkelijk interieur met als opvallendste kenmerk een reuzenbeeld van een lachende, gekruisigde Christus als symbool voor het overstijgen van lijden.

Brigands - jonge rebellerende landbouwers - gebruikten de eeuwenoude kerkhofmuur als hinderlaag om een Frans bataljon te verrassen tijdens de Boerenkrijg van november 1798. Enkele weken later zouden volgens de overlevering ruim 200 van deze Brigands sneuvelen en begraven worden aan de voet van deze kerk. Heemkundig onderzoek leerde echter dat deze getallen een liederlijke overdrijving waren van een Franse bevelhebber die indruk wou maken in Parijs.

Het Heilig Hartbeeld uit 1922 naast de kerk richting Markt herdenkt de gesneuvelde Meerhoutse soldaten en burgers uit de Eerste Wereldoorlog. Door politiek en geestelijk gekrakeel heeft het beeld een atypische plaats in het midden van de weg naar de kerk.

Willytou(r)