We vertrekken in Mouzaive, provincie Namen.

_{Mouzaive is een klein dorpje in de Belgische provincie Namen en een deelgemeente van Vresse-sur-Semois. Tot de fusie met Alle in 1965 was het een zelfstandige gemeente. Het dorpje ligt in een meander van de Semois, een kilometertje stroomafwaarts vanuit het dorp Alle.}

We starten @49 aan het brugje ter hoogte van Mon Manege a Toi, we steken de Semois over om dan naar rechts en daarna direct links om @7 te volgen.

Semois is een rechterzijrivier van de Maas. De rivier ontspringt in Belgisch-Lotharingen en mondt uit op Frans grondgebied in de Maas. De rivier is 190 km lang, waarvan 20 kilometer op Frans grondgebied, waar de naam van de rivier als Semoy wordt gespeld.

We rijden richting Cornimont.

_{Cornimont is een deelgemeente van de Belgische gemeente Bièvre. Cornimont ligt in de Waalse provincie Namen en was tot 1 januari 1965 een zelfstandige gemeente. Bij de fusie van 1 januari 1965 werd het deel van de gemeente Oizy die op zijn beurt op 1 januari 1977 deel werd van de gemeente Bièvre.}

Na 2,6km en 80 hoogtemeters komen we aan Chapelle Saint Manon.

_{De Saint-Monon kapel is een katholiek religieus gebouw gelegen in Cornimont (Bièvre), in de provincie Namen, België. Neoklassiek gebouw gebouwd in 1783 werd het in 1931 vergroot, met de toevoeging van een zijbeuk, een veranda en een sacristie. Het is de plaats van aanbidding van de katholieke gemeenschap van het dorp. Het monument is geklasseerd als vastgoederfgoed van Wallonië.}

Hier gaan we links en volgen nogsteeds @7 om vervolgens @47 te volgen, hier komen we in bosrijk gebied en stijgen naar de maximale hoogte van deze rit 412m, we stoppen uiteraard in Gros-Fay met de Eglise Saint-Pierre, oude brouwerij Moreau, oude tabaksfabriek, het kasteel en cafè.

_{Gros-Fays is een deelgemeente van de Belgische gemeente Bièvre en ligt ver weg van de grote verkeersaders en ademt rust uit. U kan er onder meer zijn kasteelhoeve, zijn kerk, zijn oude brouwerij, zijn oude tabaksfabriek en zijn molen bezichtigen, maar ook zijn rijke kleine erfgoed. Hier kan je ook een terrasje doen Café Lallemand, gelegen in Gros-Fays, een van de mooiste dorpen van Wallonië, is een plek waar de tijd heeft stilgestaan. Een typisch Ardense bistro waar het leven goed is, een magische plek om in alle eenvoud van een lekker drankje te genieten.
Elk weekend geopend. Vrijdag van 17.00 tot 20.00 uur Zaterdag van 11.30 tot 20.00 uur Zondag en feestdagen van 10.30 tot 18.00 uur. Juli en augustus:
Dinsdag tot vrijdag van 14u tot 20u Zaterdag van 11.30 tot 20.00 uur Zondag van 10.30 tot 18.00 uur. Het etablissement bestaat al sinds het midden van de 19e eeuw! Het is de ziel van het Ardense dorp. Het "Café Lallemand", bijna zo oud als België, is een instituut in Gros-Fays (Bièvre), een van de mooiste dorpen van Wallonië. De oorsprong van het etablissement gaat terug tot het midden van de 19e eeuw. Het werd in de 19e eeuw geopend. De familie Lallemand heeft het geleid van vader op zoon. Onder de clientèle zij er de vaste klanten, maar ook veel toeristen op doorreis, van wie sommigen na verloop van tijd ook vaste klanten worden. Voor de toeristen die regelmatig naar de streek komen, is een drankje in "Café Lallemand" in de loop der tijden een traditie geworden.}

_{Voor de dorpelingen is de zondagmorgen een tijd om samen te komen.
In dit café zijn er weinig of geen moderne accenten. Van het meubilair tot de decoratie, alles is oud en lijkt de tand des tijds te hebben doorstaan. De eigenaar is blij met deze keuze: De charme van dit café is zijn typische kant, waarin geen moderniteit te bespeuren is. Je zult hier geen scherm zien. Want waar er een scherm is, is er geen gesprek.} 

_{Café Lallemand heeft in de loop der tijden en generaties zijn authenticiteit behouden, zonder franje, zonder poespas. En als de muren konden praten, zouden ze zeker veel te zeggen hebben.}

_{Gezondheid en laat het u wel bekomen, santè.}

_{Het dorp ligt in een opmerkelijk natuurkader tegen de flank van een heuvel die naar de Semois afloopt. Een van die groene schatten is het bos met zijn vele beukenbomen. Op de scherp afgetekende top hebt u een prachtig zicht op de Semoisvallei en haar bossen.}

_{Oude Brouwerij Moreau en oude tabaksfabriek.}

_{In de jaren 1900 was de familie Bourguignon-Simonet actief in de landbouw. De echtgenote Marie, die afkomstig was van Sohier, was een geboren handelaarster. Ze kocht tabak van de particulieren, rustte de voormalige brouwerij Moreau uit met een hakmachine en verkocht haar producten in de streek en tot ver daarbuiten. In 1906 al won ze op de tentoonstelling voor tabak en aanverwante' producten in Brussel een zilveren medaille.}

_{In het dorp had ze een winkel waar van alles werd verkocht en ze had een heel eigen manier van zakendoen. Ze betaalde haar leveranciers niet maar opende voor hen een rekening in haar algemen winkel. De mensen kwamen er kleren, schoenen en levensmiddelen kopen en zij trok dat van de rekening af. Die bijzonder gewiekste vrouw zou later de naam Marie Boutique krijgen.}

_{Voor de tweede wereldoorlog nam haar zoon de zaak over en veranderde de naam in "Royal Ardennais". Zijn zus trouwde met de laatse burgemeester van het dorp, René Thijs, en zette de winkel van haar moeder voort.}

_{Het kasteel dat iets verderop ligt behoorde toe aan de familie Lamock, heren van Gros-Fays, maar ook van Sohier en Botassart. Het is een niet-versterkte kasteelhoeve. Aan de achterkant van het bewoonde gedeelte zijn nog twee vierkante torens zichtbaar, maar het is de hoeve aan de overkant van de weg die in het begin van de 18de eeuw uitgroeide tot een van de twee belangrijkste hoeven van het kanton Orchimont. Dit gebouw zou zijn opgetrokken op het einde van de 17de eeuw, zoals vermeld op een plaatje met wapenschild uit 1684. De bewoners waren landbouwers. Tijdens de revolutie werd het kasteel verkocht en sinds 1860 woont hier de familie Bourguignon. De brouwerij werd omstreeks 1880 ingericht in de rechtervleugel van het kasteel na de sluiting van de brouwerij Moreau. Aan de voorkant van de brouwerij bevond zich een waterput. Een grote pomp voorzag de brouwerij van water. Voor de opslag van het bier werden tonnen gebruikt. In die tijd waren er in alle dorpen tonnenmakers. De brouwerij sloot haar deuren wellicht na de eerste wereldoorlog, hetzij bij het overlijden van de vader in 1918, hetzij nadat de Duitsers in 1916 de koperen installatie hadden meegenomen. Er wordt ook verteld dat een onderaardse gang het kasteel met de kerk verbond. In die tijd was dat een vaak voorkomende vluchtweg.}

_{Na een kort en pittige beklimming rijden we verder richting Vresse sur Semois}