Door het hart van de Borinage

Knooppunten 3 – 18 – 27 – 45 – 92 – 21 – 23 – 10 – 11 – 13 – 62 – 1 – 67 – 98 – 76 – 85 – 93 – 59 – 15 – 18 – 5 – (voor 7 naar rechts) – 12 – 27 – 7 – 20 – 42 – 1 – 3
De Borinage – een streek met een zwaarbeladen geschiedenis – strekt zich uit ten zuidwesten van Mons. Hier stond de wieg van de Europese mijnbouw. In 1830 waren er zo’n 1.200 mijnschachten. Duizenden arbeiders daalden er dagelijks af in de ondergrond, meestal in erbarmelijke omstandigheden. Het woord ‘Borinage’ is afgeleid van ‘borin’, de bijnaam van de mijnwerkers. Vincent van Gogh was er een tijdje predikant. Hij schreef in een brief aan zijn broer Theo over de ellende[tv1] . Ook vandaag de dag snuif je de ellende op in de chaotisch ogende dorpen. De slakkenbergen oftewel terrils liggen verspreid in het landschap, littekens van het harde mijnverleden. Gelukkig is de Borinage groener dan je denkt. Om verzakkingen te voorkomen, werden de terrils immers bebost. Zo ontstonden er natuurreservaten met uitzonderlijke ecosystemen. Er zijn ook enkele nieuwe, hoopgevende projecten. Denk maar aan het SparkOH! (het Waalse Technopolis) of het Mac’s: het Musée des Arts Contemporains in het oude mijnbouwcomplex Grand-Hornu. Vergeet dus al je vooroordelen en ontdek een streek die aan een culturele en groene opmars bezig is. De spoorlijnen waarover vroeger wagons met steenkolen denderden, zijn omgetoverd tot RAVeL’s. Dit parcours is op het lijf geschreven van mensen met een groot hart voor geschiedenis, industriële archeologie, cultuur en verrassende natuurplekjes.