Het is alweer jaren geleden dat we de populairste wandeling van deze regio, de tocht rond het stuwmeer van Nisramont, hebben gelopen. De eerste keer was in 1994 en de tweede keer in 2005. Tijd dus om te kijken of er veel veranderd is. De parkeerplaats bij de stuwdam is groot en fijn om te parkeren, een goed startpunt voor de tocht. We lopen de route tegen de wijzers van de klok in: dus eerst over de stuwdam, waar we meteen de kans grijpen om een paar foto’s te maken en te genieten van het uitzicht over het meer.

Vanaf de dam slingert het pad al snel langs de oever, door dichte bossen waar hoge sparren en beuken voor een mysterieuze sfeer zorgen. Onderweg komen we veel herkenningspunten tegen: de oorspronkelijke oranje stippen van de markering zijn nog op verschillende plekken zichtbaar, terwijl de vervangende rode ruit op sommige bomen al bijna is opgenomen door de stam. Het pad is smal en soms steil; zeker bij nat weer is de kans op uitglijden groot. Hier en daar zijn hulpmiddelen aangebracht, maar vaak blijft het opletten – dit maakt de tocht juist avontuurlijk.

Na een tijdje steken we een houten brug over een zijrivier van de Ourthe, een idyllisch plekje om even stil te staan. Daarna volgt een pittige klim omhoog, waar het pad ons beloont met panorama’s over het kronkelende meer en de groene heuvels eromheen. Later daalt de route terug naar de oever, met wortels en rotsen die het terrein uitdagend maken. Halverwege vinden we enkele rustplekken dicht bij het water, ideaal voor een korte pauze.

Het tweede deel van de wandeling brengt ons door afwisselend bossen, open stukken en smalle paden langs steile hellingen. Ook hier duiken nog regelmatig de oude markeringen op, herinneringen aan eerdere wandelingen. Uiteindelijk keren we terug richting de stuwdam en sluiten we de cirkel. Na ongeveer 14 kilometer en 4.5 uur is de tocht compleet: geen standaard wandeling, maar een intensieve en avontuurlijke ervaring vol natuur, herkenning en een vleugje nostalgie.