Tussen muziekbos en Ellezelles

Wandeling langs knooppunten van het muziekbos in Ronse naar Ellezelles en terug. Je vertrekt in het muziekbos aan de Boekzitting en wandelt het muziekbos naar beneden uit. Wat verder steek je de N48 over en zet je koers verder richting Ellezelles. Onderweg loop je over de 'ancien chemin de fer ligne 87', door het Patersbos, langs de Kattenmolen en door het bois de l'Eglise. In Ellezelles loop je voorbij de kerk en het Maison du Pays des Collines aan het plein in het centrum. In het tweede deel van de wandeling keer je terug naar het muziekbos langs het Sint-Pietersbos.

Knooppunten: 35-91-92-83-48-49-47-44-24-15-12-82-10-40-7-93-39-37-36

Muziekbos

Het Muziekbos is een natuurgebied op de Muziekberg in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het Muziekbos is 52 hectare groot en sluit aan op het 57 hectare grote Sint-Pietersbos. Het domeinbos wordt beheerd door de Vlaamse overheidsdienst Agentschap voor Natuur en Bos. Het bos is erkend als Europees Natura 2000-gebied (Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen) en maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk. Binnen de Europese natuurdoelstellingen wordt op termijn 100 hectare extra bos gecreëerd aan het Muziekbos en het Sint-Pietersbos. Het Muziekbos ligt op en rond de flank van de getuigenheuvel Muziekberg (150 m). De naam Muziekbos heeft oorspronkelijk niks met muziek te maken. De "Muz" in het woord Muziekbos verwijst wel naar het Keltische "moeras" - een drassig lapje grond gelegen tussen watertjes. Het Muziekbos ligt in het erg reliëfrijke landschap van de Vlaamse Ardennen, met steile valleiwanden, glooiende heuvels en diep ingesneden dalen. Drie miljoen jaar geleden lagen deze heuvels nog als zandbanken aan de kust van een ondiepe en tropische zee. Op het hoogste punt van het bos staat de Geuzentoren, een ronde toren uit 1864 opgetrokken in ijzerzandsteen. Op een boogscheut van de Geuzentoren ligt een prehistorische grafheuvel uit het Bronstijdperk. Centraal in de heuvel bevond zich de grafkamer. Hier werden twee urnen met verbrande beenderen van een man en een vrouw, as en steenkool gevonden. Het Muziekbos verschaft onderdak aan talloze diersoorten: boomklever, vos, bosuil, buizerd, zwarte specht, ree, gehakkelde aurelia, dagpauwoog, bont zandoogje,... In de Trochbeek in het Sint-Pietersbos leeft nog rivierdonderpad. Op de herstelde heide met gaspeldoornstruweel op de top van de Muziekberg komen blauwvleugelsprinkhaan en groene zandloopkever voor. Het Muziekbos is een beukenbos dat opnieuw werd aangeplant na de Eerste Wereldoorlog. Gerichte dunningen en kappingen in bepaalde zones van het bos zullen het Muziekbos op termijn omvormen tot een gemengd loofbos met beuk, kers, eik en es. Rond de top van de Muziekberg werd in 2014 2,5 hectare naaldhout gekapt om de oorspronkelijke vegetatie met struikheide, gaspeldoornstruweel, bremstruweel en bloemrijk schraal grasland te herstellen. Het Muziekbos is vooral bekend voor de voorjaarsbloeiers. In de lente zorgen boshyacint ("blauwe kousjes"), kleine maagdenpalm en daslook voor een bontgekleurd lappendeken. Ook de zeldzame paarse schubwortel, vermeld op de Vlaamse rode lijst van planten, komt voor in het Muziekbos. Het aangrenzende Sint-Pietersbos werd niet gekapt tijdens de Eerste Wereldoorlog en bevat dus nog zomereiken, eiken en essen van meer dan 150 jaar oud (met een omtrek tot vier meter).

L'ancienne ligne 87

Cette ligne de chemin de fer contruite avant la première guerre mondiale servait de liaison entre Bassilly en Hainaut et celle de Renaix (Ronse) en Flandre Orientale en passsant par Bois de Lessines, Ollignies, Lessines, Ghoy, Ogy, Flobecq, Ellezelles et enfin Renaix. Elle fut supprimée en 1965 et remplacée par des bus ,la nature a repris sa place, actuellement certains tronçons sont à l'abandon laissant la place aux gibier et volatiles le soin de se reproduire. D'autre tronçons servent aux promenades pédestres, équestres, cyclistes , il subsiste cependant une partie encore exploitée par la SNCB au départ de Lessines mais en direction de Bassilly jusqu'a la gare d'Ollignies ou s'est implanté l'usine de fabriquation de billes en béton,destinées à remplacer celles en bois. Sur le tronçon Lessines-Flobecq , bon nombre de parcelles de cette ligne ont été vendues mais laissées à la nature,les taillis qui bordent habituellement les lignesont subsistés également. Au départ de la gare de Flobecq la ligne 87 se dirige vers l'Ouest, passe à Puvinage, à la Planche, traverse le bois de la Bruyère et arrive au lieu dit la Rigauderie (limite de Flobecq et d'Ellezelles). A cet endroit , il y avait un arrêt et 2 quais en forme de Y , la 87 continuait sa route vers Ellezelles gare et une autre ligne se formait à cet endroit , c'était la ligne 82 qui repartait vers Flobecq mais en direction du Quenau sur le Pottelberg en passant par Paillard et Lumen ou se trouvait la seconde gare flobecquoise nommée " Flobecq-bois", la ligne traversait alors la chaussée de Brunehaut, entrait de les bois de la Louvière pour en ressortir sur le territoire de la commune de Opbrakel et continuer sa route vers Brakel et Zottegem.

Moulin du Cat Sauvage

Moulin du Cat Sauvage of Kattenmolen is een staakmolen in het Belgische Elzele in het Pays des Collines in de provincie Henegouwen. De molen staat op een 116 meter hoge heuvel op de grens van Elzelle en Ronse en dus ook op de grens tussen het Vlaamse en Waalse Gewest. De molen is in 1750-1751 gebouwd voor de gravin van Rohan-Soubise. Op het dak prijkt een windwijzer in de vorm van een kat. De korenmolen bleef tot na de Tweede Wereldoorlog bedrijfsmatig in gebruik. In 1952 werd hij aangekocht door de Fédération du Tourisme de la Province de Hainaut. De molen is thans in het bezit van de gemeente Elzele. Hij wordt door vrijwillige molenaars bediend. De molen is asymmetrisch door de kombuis waarin een deel van de werktuigen is opgesteld. De molen is tegenwoordig een beschermd monument en tevens een beschermd dorps- en stadsgezicht.

Ellezelles

Ellezelles is een plaats en gemeente in de Belgische provincie Henegouwen. Elzele ligt in het noorden van de provincie, nabij de Vlaamse stad Ronse. Het dorp bevindt zich in de streek Pays des Collines. Vanaf de dertiende eeuw was het gebied een voortdurend twistpunt tussen Vlaanderen en Henegouwen. Daardoor werd de streek vaak aangeduid als het Debattenland. In 1522 werd Lamoraal van Egmont hier geboren. In 1610 zou de plaatselijke heks Quintine in Elzele opgehangen en verbrand zijn. Om dit te herdenken wordt er sinds 1972 jaarlijks een heksensabbat georganiseerd eind juni. Daarnaast kan je doorheen het gehele dorp heksenafbeeldingen terugvinden. Ook beweren lokale folkloristen dat het fictieve personage Hercule Poirot er op 1 april 1850 is geboren. Beide figuren zijn ook vereeuwigd als bieren van de plaatselijke brouwerij.

La Maison du Pays des Collines

Het Maison du Pays des Collines, genesteld in het midden van het betoverende en betoverde dorp Ellezelles, biedt een breed scala aan activiteiten voor het hele gezin. Om deze verrassende regio te leren kennen, kan u zich laten onderdompelen in het hart van het showparcours "Les Collines de l'Etrange", vijf kamers om te verkennen en een berg aan emoties om jezelf onder te dompelen in de geschiedenis van het dorp en zijn overvolle passie voor lokale producten, maar ook, en vooral, zijn ongelooflijke lokale folklore. Naast zijn onvoorwaardelijke liefde voor de kunst van het vieren en zijn levensvreugde zijn er ook idyllische landschappen, schilderachtige straatjes en originele steegjes die je kunt bewandelen dankzij de aangeboden wandelkaarten. Over een afstand van 6 km is het Sentier de l'Etrange ideaal voor wandelliefhebbers. Een laatste facet van het Maison du Pays des Collines, maar niet de minste is de winkel met lokale producten (bieren, chocolaatjes, jam, vruchtensappen en vele andere 100% lokale schatten).

Sint-Pietersbos

Het Sint-Pietersbos is een natuurgebied bij de Muziekberg in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het Sint-Pietersbos is 57 hectare groot en sluit aan op het 52 hectare grote Muziekbos. Het Sint-Pietersbos werd in 2011 door de Vlaamse overheid gekocht van de adellijke familie Gautier de Rasse. Het bosgebied is deels bosreservaat. Het Sint-Pietersbos ligt op het grondgebied van de gemeente Ronse. Op de Ferrariskaart stond het bos al aangeduid als 'St Peetersbosch'. Het bos wordt beheerd door de Vlaamse overheidsdienst Agentschap voor Natuur en Bos. Het bos is erkend als Europees Natura 2000-gebied (Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen) en maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk. Binnen de Europese natuurdoelstellingen wordt op termijn 100 hectare extra bos gecreëerd aan het Muziekbos en het Sint-Pietersbos. Het Sint-Pietersbos ligt op en rond de flank van de getuigenheuvel Muziekberg (150 m). In het Sint-Pietersbos leven talloze diersoorten: boomklever, vos, bosuil, buizerd, zwarte specht, ree, gehakkelde aurelia, dagpauwoog, bont zandoogje,... In de Trochbeek in het Sint-Pietersbos leeft nog rivierdonderpad. Het Sint-Pietersbos werd niet gekapt tijdens de Eerste Wereldoorlog en bevat dus nog zomereiken, eiken en essen van meer dan 150 jaar oud (met een omtrek tot vier meter).

Pays des Collines

Het Pays des Collines (letterlijk in het Nederlands: Land van de Heuvels) is een streek in de provincie Henegouwen in Wallonië (België). De sterk heuvelachtige regio bevindt zich tussen Doornik en Brussel, in het gebied tussen de Schelde en de Dender. Het Pays des Collines vormt landschappelijk één geheel met de net noordelijker gelegen Vlaamse Ardennen in Vlaanderen. De beboste heuvelkam die de hoogste toppen van de streek omvat — de Kluisberg (141 m), de Muziekberg (133 m), de Pottelberg (157 m), de Hoppeberg (148 m) en de Rhodesberg (153 m) — vormt de (taal)grens tussen de twee gebieden. Het gebied werd tot natuurpark (Parc Naturel du Pays des Collines) verklaard op 12 juni 1997. Het park beslaat 23.327 ha, telt ongeveer 25 000 inwoners en omvat volledig de gemeenten Vloesberg, Elzele, Frasnes-lez-Anvaing, Mont-de-l'Enclus (Nederlands: Kluisberg) en ook drie deelgemeenten van Aat: Ostiches, Houtaing en Mainvault. Een parc naturel in Wallonië is te vergelijken met een Vlaams Regionaal Landschap of een Nederlands nationaal landschap. Door de officiële erkenning wil men het landschap en de tradities van het Pays des Collines bewaren.

Al in de jaren zeventig werd het idee om een natuurpark te creëren in de Collines-regio opgeroepen door enigszins visionaire pionierende burgers zoals Théo Mercenier, Jacques Vandewattyne of zelfs abbé Delcour. Het idee won terrein bij bepaalde politieke besluitvormers en een groot aantal burgers en verenigingen. Samen vochten ze voor het idee om Ellezelles, Flobecq, Mont-de-l'Enclus, Frasnes en drie dorpen van de entiteit Ath (Houtaing, Mainvault, Ostiches) samen te brengen om vorm te krijgen rond een gemeenschappelijke culturele en landschappelijke identiteit. Als we de burgers vragen wat het natuurpark Pays des Collines het beste kenmerkt, wordt vaak het landschap of de folklore genoemd. Het is waar dat het reliëf en de identiteit ervan minder geleden hebben onder de homogenisering van de landschappen dan in bepaalde andere plaatsen in Wallonië. Gekenmerkt door 7 landschapsentiteiten (beboste heuvels, gefragmenteerde heuvels, landbouwvalleien, alluviale vlaktes, open landbouw, gepartitioneerde landbouw, verstedelijkt) moeten de landschappen van het Pays des Collines evenveel aantrekkingskracht blijven uitoefenen op de burger maar ook op de toeristische aantrekkelijkheid. Het Land van Collines is een territorium doordrenkt met een sterke identiteit. De 5 gemeenten van het Pays des Collines zijn zeer populair bij wandelaars omwille van hun wilde en heuvelachtige landschappen, hun lekkere streekproducten en hun fantastische folklore. Hier achtervolgen heksen en legenden de ongewone wandelwegen en het bucolische landschap bezaaid met knotwilgen, bosjes en “boven-natuurlijke” heuvels.

Het Pays des Colines wordt net als de Vlaamse Ardennen gekenmerkt door een sterk geaccidenteerd reliëf met vele glooiende heuvels en hellingen als Knokteberg, Côte de les Hauts, Le Horlitin, Bourliquet, Côte du Dieu des Monts, Hameau des Papins, Côte du Hurdumont, Côte du Paradis, Gauquier, Elzeleberg, Helling van Kraai, Hoppeberg, L'Escalette, La Croisette, Taillette, Plachettes, Grinquier, La Potterée, Le Saule Pendu, Le Trou Robin, Mont de Mainvault, Pottelberg, Rhodesberg . De heuveltoppen zijn nog grotendeels bebost gebleven (Bois de l'Enclus (Waals deel van het Kluisbos), Pottelbergbos, Livierenbos, Bois d'Hubermont, Bois d'Antoing en Bois de Leuze, Bois d'Hergies, Bois Lefèbvre, Bois d'Houtaing, Bois d'Assoumont, Bois du Carmois en Bois à Choques, Tournibois). De vele beekvalleien daartussen bestaan voornamelijk uit akkerland en weiden, die omzoomd worden met hagen, heggen en knotwilgen. Dit bocagelandschap is typisch voor de streek. In het Pays des Collines liggen verschillende Europees beschermde Natura 2000-gebieden: 'Vallée de la Rhosnes' (met het Livierenbos en het Pottelbergbos), 'Vallées de la Dendre et de la Marcq' (met o.a. het Bois d'Hubermont, Bois d'Antoing en Bois de Leuze en Bois Lefèbvre) en 'Pays des Collines' (met de Waalse uitlopers van het Kluisbos op de zuidflank van de Kluisberg en de Waalse uitlopers van het Heynsdalebos op de Knokteberg. Het Pays des Collines heeft een uitgesproken landelijk karakter met veel rust en open ruimte. Tussen de dorpen en gehuchten liggen boerderijen en kapelletjes verspreid op de heuvels. De streek bezit ook nog verschillende windmolens (Le Blanc Moulin d'Ostiches, Moulin du Cat Sauvage) en een watermolen (Moulin du Tordoir).

Het Pays des Collines richt zich vooral op plattelandstoerisme. Sinds de oprichting van het parc naturel in 1997 is er aardig wat toeristische infrastructuur uitgebouwd. In Elzele bevindt zich bijvoorbeeld het streekmuseum "La Maison du Pays des Collines". Aan de hand van multimediapresentaties wordt het verhaal van de streek er uit de doeken gedaan. In de verschillende zalen worden verschillende karakteristieke kenmerken van de regio belicht: het heuvellandschap, de ambachten, de folkloristische tradities, enz. Het Pays des Collines kan immers bogen op een levendige folklore; zo vindt in Elzele elk jaar eind juni een "Sabbat des Sorcières" ("Heksensabbat") plaats.Het "Écomusée du Pays des Collines" in Lahamaide geeft een beeld van het authentieke landelijke leven uit vervlogen tijden. De bewegwijzerde "Route des Collines" slingert door het heuvelachtige landschap en laat daarbij de verschillende bezienswaardigheden van de streek de revue passeren (ambachtslieden, keramisten, de brouwerij Quintine, kaasboerderijen, de ezelstoeterij "Asinerie du Pays des Collines", enz.). In het glooiende Pays des Collines zijn daarenboven verschillende bewegwijzerde wandel- en fietsroutes uitgezet, waarvan "Le Sentier de l'Étrange" ("de Wandelweg van het Buitengewone") in Elzele de bekendste is. Die 7 kilometer lange route voert wandelaars langs beeldhouwwerken van Jacques Vandewattyne. De kunstwerken stellen de monsterlijke figuren uit de lokale folkloristische legenden voor, zoals heksen, duivels en weerwolven. Er werd ook een bewegwijzerd wandelknooppuntennetwerk en fietsknooppuntennetwerk uitgebouwd.