Salginatobelbrug

In 1929 werd de Salginatobelbrug gebouwd om een veilige en efficiënte verbinding te maken tussen Schiers en de afgelegen Alpendorpen aan de andere kant van de Salgina-kloof. Tot dan was de enige manier om de 120 meter brede kloof over te steken een gevaarlijk en tijdrovend pad door het dal, wat in de wintermaanden soms zelfs onmogelijk was. De lokale overheid wilde een duurzame, moderne oplossing in plaats van een traditionele houten of stalen brug. Van de negentien inzendingen werd het revolutionaire betonnen ontwerp van Robert Maillart (1872-1940) gekozen. Houten bruggen hadden te lijden onder de strenge winters en zware regenval in de Alpen. De constructie in gewapend beton zou weerbestendig zijn en weinig onderhoud nodig hebben. Dankzij Maillarts innovatieve ontwerp kon de brug ook nog relatief goedkoop en snel worden gebouwd.

De tijd heeft dat visionaire denken volop beloond. Net geen eeuw later ligt de elegante Salginatobelbrug er als nieuw bij en wordt ze nog volop voor het verkeer gebruikt. Ook voldoet het bouwwerk aan het heilige principe ‘vorm volgt functie’, de gouden aanbeveling die zegt dat wie zich bij een ontwerp strikt aan de functionaliteit houdt, zich niet hoeft te, zelfs niet mag, bekommeren om het esthetische resultaat. Dat al wat puur doelmatig bedacht is meteen ook van een blijvende schoonheid is.

De brug is uitgegroeid tot een bedevaartsoord. Ingenieurs en architecten van over de hele wereld komen naar die uithoek in het Zwitserse kanton Graubünden om de tijdloze schoonheid van dit minimalistische meesterwerk te bewonderen. Ook voor leken is de door Unesco als werelderfgoed erkendebrug de reis waard. Alleen is het standpunt vanwaaruit de foto is gemaakt alleen met een drone te bereiken.

Mediahuis België