Campagne Thalgut

De nabijheid van de stad en de zonhelling van Ittigen overtuigden Bernse patriciërs in de 17e en 18e eeuw om buitenverblijven te bouwen. Om dezelfde reden is de bouwgrond en de woonlocatie ook vandaag de dag nog steeds zeer gewild en daarom zijn de landgoederen in de loop van de afgelopen eeuw opgegeven en is het agrarisch land volledig bebouwd. Het Thalgut met zijn oude gebouwen en de groene hof ligt als een oase te midden van moderne bedrijfs- en woongebouwen. Het lager gelegen Thalgut-centrum met zijn winkels en restaurants heeft het historische restaurant Badhaus vervangen en vormt een nieuw dorpscentrum.
In 1367 gaf ridder Johann II von Bubenberg, heer van Spiez en voormalig schulteis van Bern, de broers Cuno en Peter van Seedorf de Matte Thal in leen. In 1672 werd in een document in het staatsarchief van het kanton Bern vermeld dat Niklaus Tachselhofer een Gütli in het Thal bij het Badhus van Peter Rentsch had gekocht en door andere percelen wilde uitbreiden en door verschillende ruilen wilde verbeteren. Niklaus Dachselhofer, landvoogd van Yverdon en schulteis van Bern, vergrootte in de daaropvolgende jaren voortdurend het landgoed. Na zijn dood in 1670 nam zijn gelijknamige zoon het Thalgut over. Niklaus Daxelhofer zelf, die ook hoge functies bekleedde, ruilde het Thalgut in 1677 al tegen de heerschappij Utzigen met de Venner Samuel Jenner. Deze was in 1651 lid van de Grote Raad, voogd van Wangen aan de Aare, in 1671 lid van de Kleine Raad, bouwheer van de Raad en Venner van de Mittellöwe. Hij was de bouwer van het Thalgut in de huidige vorm. De uitvoerende architect was zijn neef Samuel Jenner.

Wikipedia