Vierwoudstrekenmeer

Het Vierwoudstrekenmeer is vooral gevormd tijdens en vlak na de laatste ijstijd, door een combinatie van gletsjererosie en rivierwerking. Tijdens de laatste glaciaal lagen er grote gletsjers in de Alpen die vanuit het hooggebergte richting voorland stroomden; in Centraal-Zwitserland volgden ze onder andere de dalen waar nu het Vierwoudstrekenmeer ligt. Deze dikke ijsmassa’s schuurden het onderliggende gesteente uit, verdiepten bestaande rivierdalen en vormden typische, langgerekte tongbekkens met steile flanken, vergelijkbaar met fjorden.

Overgang naar een meerlandschap
Toen het klimaat opwarmde en de gletsjers zich aan het eind van de ijstijd terugtrokken, bleven de uitgeschuurde bekkens achter als diepe dalen. Smeltwater van de verdwijnende gletsjers én afstromend rivierwater (vooral van de Reuss en kleinere bergstromen) vulden deze bekkens met water, waardoor het huidige meer ontstond.

Rol van rivieren en huidige vorm
De Reuss stroomt nog steeds door het meer en voert voortdurend sediment aan, maar door de grote diepte en complexe morfologie is het bekken niet dichtgeslibd en blijft het een diep bergmeer. De grillige, als fjord beschreven vorm van het Vierwoudstrekenmeer weerspiegelt de oorspronkelijke gletsjertongen die in verschillende richtingen het landschap uitschuurden, wat leidde tot de vele inhammen en zijarmen (zoals de Urnersee).

Dromos