Windeby I

Windeby I is de naam die gegeven is aan het veenlichaam dat bewaard is gebleven in een veenmoeras nabij Windeby, Noord-Duitsland, in 1952. Tot recent werd het lichaam ook wel het Windeby Meisje genoemd, aangezien een archeoloog geloofde dat het om het lichaam van een 14-jarig meisje ging, vanwege de slanke bouw. Prof. Heather Gill-Robinson, een Canadese antropoloog en patholoog, gebruikte DNA-testen om te tonen dat het lichaam eigenlijk dat van een zestienjarige jongen was. Het lichaam is radiokoolstofdatering gedaan en dateert tussen 41 v.Chr. en 118 n.Chr.
Het lichaam werd ontdekt door commerciële veen snijders in 1952 en is nu te zien in het Landesmuseum in het Schloß Gottorf in Schleswig, Duitsland. Helaas, tegen de tijd dat het lichaam opgemerkt werd door de veensnijders en voordat de veensnijdermachines konden worden stilgelegd, was een hand, een voet en een been van het lichaam afgesneden. Het lichaam was zeer goed bewaard gebleven door het veen, en ondanks deze schade is het nog steeds een belangrijke archeologische ontdekking. Kort na de ontdekking van Windeby I werd er een ander veenlichaam in de buurt gevonden en de naam Windeby II gegeven.

Wikipedia