Schottenklooster Eichstätt

Het voormalige Schottenklooster Eichstätt is een klooster van de Passionisten in Eichstätt in Beieren in het bisdom Eichstätt. Eerder was het sinds de 17e eeuw een klooster van de Kapucijnen. In de kloosterkerk bevindt zich als belangrijk archeologisch en cultuurhistorisch monument een romaanse Heilig-Graven-kapel.
In het oosten van de bisschopsstad Eichstätt, buiten de stadsmuren, vestigden zich Benedictijnen uit Ierland, “Schottenmonniken” genoemd, stichtten een proosdij, exploiteerden een ziekenhuis en zorgden voor passerende pelgrims, vooral uit hun thuisland. Dit klooster, een dochterklooster van St. Jakob in Regensburg, wordt voor het eerst in 1166 schriftelijk vermeld, wanneer domproost Walbrun van Rieshofen hier een reproduktie van het in Jeruzalem vereerde Heilige Graf laat bouwen en om dit heen een ronde kerk “Tot Heilig Kruis” laat oprichten. In 1194 werd het gewijd door de Eichstätter bisschop Otto. Het Schottenstift had sinds de 14e eeuw een eerder armoedig bestaan en ging in de 15e eeuw ten onder door onvoldoende inkomsten en gebrek aan nieuw bloed. In 1441 ontheft de Eichstätter bisschop de proost van de residentieplicht, en enkele jaren later stond het klooster leeg. In 1483 schafte pauss Sixtus IV het Schottenklooster per bul af. De proosdij ging over naar wereldpriester. Akten van 1441 en 1541 berichten over de verval van de kerk. In 1566 werden de inkomsten van de proosdij met pauselijke toestemming toegewezen aan het bisschoppelijk seminarie.

Wikipedia